القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥٥

سورة المنافقون

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا نُودِيَ لِلصَّلَاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 9 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، چون براي نماز جمعه ندا درداده شد ، به سوى ذكر خدا بشتابيد ، وداد وستد را واگذاريد . اگر بدانيد اين براي شما بهتر است . ( 9 )

فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 10 )

وچون نماز گزارده شد ، در [ روى ] زمين پراكنده گرديد وفضل خدا را جويا شويد وخدا را بسيار ياد كنيد ، باشد كه شما رستگار گرديد . ( 10 )

وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوكَ قَائِمًا قُلْ مَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ وَاللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ( 11 )

وچون داد وستد يا سرگرميى ببينند ، به سوى آن روىآور مىشوند ، وتو را در حالي كه ايستاده‌اى ترك مىكنند . بگو : « آنچه نزد خداست از سرگرمى واز داد وستد بهتر است ، وخدا بهترين روزىدهندگان است . » ( 11 )

سورة المنافقون

* ( سورة المنافقون ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَكَاذِبُونَ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، چون منافقان نزد تو آيند گويند : « گواهى مىدهيم كه تو واقعاً پيامبر خدايى . » وخدا [ هم ] مىداند كه تو واقعاً پيامبر أو هستى ، وخدا گواهى مىدهد كه مردم دوچهره سخت دروغگويند . ( 1 )

اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ سَاءَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 2 )

سوگندهاى خود را [ چون ] سپرى بر خود گرفته و [ مردم را ] از راه خدا بازداشته‌اند . راستى كه آنان چه بد مىكنند . ( 2 )

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ آَمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلَى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَفْقَهُونَ ( 3 )

اين بدان سبب است كه آنان ايمان آورده ، سپس به انكار پرداخته‌اند ودر نتيجة بر دلهايشان مهر زده شده و [ ديگر ] نمىفهمند . ( 3 )

وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 4 )

وچون آنان را ببينى ، هيكلهايشان تو را به تعجّب وامىدارد ، وچون سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مىدهى گويى آنان شمعكهايى پشت بر ديوارند [ كه پوك شده ودرخور اعتماد نيستند ] : هر فريادى را به زيان خويش مىپندارند . خودشان دشمنند از آنان بپرهيز خدا بكشدشان تا كجا [ از حقيقت ] انحراف يافته‌اند . ( 4 )