القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥٢
سورة الصف
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لَا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 12 )
اى پيامبر ، چون زنان باايمان نزد تو آيند كه [ با اين شرط ] با تو بيعت كنند كه چيزى را با خدا شريك نسازند ، ودزدى نكنند ، وزنا نكنند ، وفرزندان خود را نكشند ، وبچه‌هاى حرامزاده‌اى را كه پس انداخته‌اند با بُهتان [ وحيله ] به شوهر نبندند ، ودر [ كار ] نيك از تو نافرمانى نكنند ، با آنان بيعت كن واز خدا براي آنان آمرزش بخواه ، زيرا خداوند آمرزندهء مهربان است . ( 12 )
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآَخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ ( 13 )
اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، مردمى را كه خدا بر آنان خشم رانده ، به دوستى مگيريد . آنها واقعاً از آخرت سلب اميد كرده‌اند ، همان گونه كه كافرانِ أهل گور قطع اميد نموده‌اند . ( 13 )
سورة الصف
* ( سورة الصف ) *
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، آنچه در آسمانها وآنچه در زمين است به تسبيح خدا مىپردازند ، واوست ارجمند حكيم . ( 1 )
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ( 2 )
اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، چرا چيزى مىگوييد كه انجام نمىدهيد ؟ ( 2 )
كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ( 3 )
نزد خدا سخت ناپسند است كه چيزى را بگوييد وانجام ندهيد . ( 3 )
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ ( 4 )
در حقيقت ، خدا دوست دارد كساني را كه در راه أو صف در صف ، چنان كه گويى بنايى ريخته شده از سُرباند ، جهاد مىكنند . ( 4 )
وَإِذْ قَالَ مُوسَى لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ لِمَ تُؤْذُونَنِي وَقَدْ تَعْلَمُونَ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ فَلَمَّا زَاغُوا أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ( 5 )
و [ ياد كن ] هنگامى را كه موسى به قوم خود گفت : « اى قوم من ، چرا آزارم مىدهيد ، با اينكه مىدانيد من فرستادهء خدا به سوى شما هستم ؟ » پس چون [ از حق ] برگشتند ، خدا دلهايشان را برگردانيد ، وخدا مردم نافرمان را هدايت نمىكند . ( 5 )