القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥١

سورة الممتحنة

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَمَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 6 )

قطعاً براي شما در [ پيروى از ] آنان سرمشقى نيكوست [ يعنى ] براي كسى كه به خدا وروز بازپسين اميد مىبندد . وهر كس روى برتابد [ بداند كه ] خدا همان بىنياز ستوده [ صفات ] است . ( 6 )

عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِيرٌ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 7 )

اميد است كه خدا ميان شما وميان كساني از آنان كه [ ايشان را ] دشمن داشتيد ، دوستى برقرار كند ، وخدا تواناست ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 7 )

لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ وَتُقْسِطُوا إِلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ( 8 )

[ امّا ] خدا شما را از كساني كه در [ كار ] دين با شما نجنگيده وشما را از ديارتان بيرون نكرده‌اند ، باز نمىدارد كه با آنان نيكى كنيد وبا ايشان عدالت ورزيد ، زيرا خدا دادگران را دوست مىدارد . ( 8 )

إِنَّمَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ قَاتَلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَأَخْرَجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ وَظَاهَرُوا عَلَى إِخْرَاجِكُمْ أَنْ تَوَلَّوْهُمْ وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ فَأُولَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ( 9 )

فقط خدا شما را از دوستى با كساني باز مىدارد كه در [ كار ] دين با شما جنگ كرده وشما را از خانه‌هايتان بيرون رانده ودر بيرونراندنتان با يكديگر همپشتى كرده‌اند . وهر كس آنان را به دوستى گيرد ، آنان همان ستمگرانند . ( 9 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا إِذَا جَاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَآَتُوهُمْ مَا أَنْفَقُوا وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ أَنْ تَنْكِحُوهُنَّ إِذَا آَتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَاسْأَلُوا مَا أَنْفَقْتُمْ وَلْيَسْأَلُوا مَا أَنْفَقُوا ذَلِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 10 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، چون زنان با ايمان مهاجر ، نزد شما آيند آنان را بيازماييد . خدا به ايمان آنان داناتر است . پس اگر آنان را باايمان تشخيص داديد ، ديگر ايشان را به سوى كافران بازنگردانيد : نه آن زنان بر ايشان حلالند ونه آن [ مردان ] بر اين زنان حلال . وهر چه خرج [ اين زنان ] كرده‌اند به [ شوهران ] آنها بدهيد ، وبر شما گناهى نيست كه - در صورتي كه مهرشان را به آنان بدهيد - با ايشان ازدواج كنيد ، وبه پيوندهاى قبلي كافران متمسّك نشويد [ وپايبند نباشيد ] وآنچه را شما [ براي زنان مرتد وفرارىِ خود كه به كفّار پناهنده شده‌اند ] خرج كرده‌ايد ، [ از كافران ] مطالبه كنيد ، وآنها هم بايد آنچه را خرج كرده‌اند [ از شما ] مطالبه كنند . اين حكمِ خداست [ كه ] ميان شما داورى مىكند ، وخدا داناى حكيم است . ( 10 )

وَإِنْ فَاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ فَعَاقَبْتُمْ فَآَتُوا الَّذِينَ ذَهَبَتْ أَزْوَاجُهُمْ مِثْلَ مَا أَنْفَقُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي أَنْتُمْ بِهِ مُؤْمِنُونَ ( 11 )

ودر صورتي كه [ زنى ] از همسران شما به سوى كفّار رفت [ وكفّار مِهر مورد مطالبه شما را ندادند ] وشما غنيمت يافتيد پس به كساني كه همسرانشان رفته‌اند ، معادل آنچه خرج كرده‌اند بدهيد ، واز آن خدايى كه به أو ايمان داريد بترسيد . ( 11 )