القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥٠

سورة الممتحنة

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَنْ تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِنْ كُنْتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاءَ مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنْتُمْ وَمَنْ يَفْعَلْهُ مِنْكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، دشمن من ودشمن خودتان را به دوستى برمگيريد [ به طورى ] كه با آنها اظهار دوستى كنيد ، وحال آنكه قطعاً به آن حقيقت كه براي شما آمده كافرند [ و ] پيامبر [ خدا ] وشما را [ از مكّه ] بيرون مىكنند كه [ چرا ] به خدا ، پروردگارتان ايمان آورده‌ايد ، اگر براي جهاد در راه من وطلب خشنودى من بيرون آمده‌ايد . [ شما ] پنهانى با آنان رابطهء دوستى برقرار مىكنيد در حالي كه من به آنچه پنهان داشتيد وآنچه آشكار نموديد داناترم . وهر كس از شما چنين كند ، قطعاً از راه درست منحرف گرديده است . ( 1 )

إِنْ يَثْقَفُوكُمْ يَكُونُوا لَكُمْ أَعْدَاءً وَيَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَأَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ وَوَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ ( 2 )

اگر بر شما دست يابند ، دشمن شما باشند وبر شما به بدى دست وزبان بگشايند وآرزو دارند كه كافر شويد . ( 2 )

لَنْ تَنْفَعَكُمْ أَرْحَامُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 3 )

روز قيامت نه خويشان شما ونه فرزندانتان هرگز به شما سود نمىرسانند . [ خدا ] ميانتان فيصله مىدهد ، وخدا به آنچه انجام مىدهيد بيناست . ( 3 )

قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآَءُ مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاءُ أَبَدًا حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَا أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَإِلَيْكَ أَنَبْنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ( 4 )

قطعاً براي شما در [ پيروى از ] إبراهيم وكساني كه با اويند سرمشقى نيكوست : آن گاه كه به قوم خود گفتند : « ما از شما واز آنچه به جاى خدا مىپرستيد بيزاريم . به شما كفر مىورزيم وميان ما وشما دشمنى وكينهء هميشگى پديدار شده تا وقتي كه فقط به خدا ايمان آوريد . » جز [ در ] سخن إبراهيم [ كه ] به [ نا ] پدر [ ى ] خود [ گفت : ] « حتماً براي تو آمرزش خواهم خواست ، با آنكه در برابر خدا اختيار چيزى را براي تو ندارم . » « اى پروردگار ما ! بر تو اعتماد كرديم وبه سوى تو بازگشتيم وفرجام به سوى توست . ( 4 )

رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَاغْفِرْ لَنَا رَبَّنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 5 )

پروردگارا ، ما را وسيلهء آزمايش [ وآماج آزار ] براي كساني كه كفر ورزيده‌اند مگردان ، وبر ما ببخشاى كه تو خود تواناى سنجيده‌كارى . » ( 5 )