القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٥

سورة آل عمران

يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَرًا وَمَا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدًا بَعِيدًا وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ ( 30 )

روزى كه هر كسى آنچه كار نيك به جاى آورده وآنچه بدى مرتكب شده ، حاضر شده مىيابد وآرزو مىكند : كاش ميان أو وآن [ كارهاى بد ] فاصله‌اى دور بود . وخداوند ، شما را از [ كيفر ] خود مىترساند ، و [ در عين حال ] خدا به بندگان [ خود ] مهربان است . ( 30 )

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 31 )

بگو : « اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد وگناهان شما را بر شما ببخشايد ، وخداوند آمرزندهء مهربان است . » ( 31 )

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ ( 32 )

بگو : « خدا وپيامبر [ أو ] را أطاعت كنيد . » پس اگر رويگردان شدند ، قطعاً خداوند كافران را دوست ندارد . ( 32 )

إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى آَدَمَ وَنُوحًا وَآَلَ إِبْرَاهِيمَ وَآَلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 33 )

به يقين ، خداوند ، آدم ونوح وخاندان إبراهيم وخاندان عمران را بر مردم جهان برترى داده است . ( 33 )

ذُرِّيَّةً بَعْضُهَا مِنْ بَعْضٍ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ( 34 )

فرزندانى كه بعضي از آنان از [ نسل ] بعضي ديگرند ، وخداوند شنواى داناست . ( 34 )

إِذْ قَالَتِ امْرَأَةُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 35 )

چون زنِ عمران گفت : « پروردگارا ، آنچه در شكم خود دارم نذر تو كردم تا آزاد شده [ از مشاغل دنيا وپرستشگر تو ] باشد پس ، از من بپذير كه تو خود شنواى دانايى . » ( 35 )

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ( 36 )

پس چون فرزندش را بزاد ، گفت : « پروردگارا ، من دختر زاده‌ام - وخدا به آنچه أو زاييد داناتر بود - وپسر چون دختر نيست ومن نامش را مريم نهادم ، وأو وفرزندانش را از شيطان رانده شده ، به تو پناه مىدهم . » ( 36 )

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 37 )

پس پروردگارش وى [ مريم ] را با حُسنِ قبول پذيرا شد وأو را نيكو بار آورد ، وزكريا را سرپرست وى قرار داد . زكريا هر بار كه در محراب بر أو وارد مىشد ، نزد أو [ نوعي ] خوراكى مىيافت . [ مى ] گفت : « اى مريم ، اين از كجا براي تو [ آمده است ؟ أو در پاسخ مى ] گفت : « اين از جانب خداست ، كه خدا به هر كس بخواهد ، بىشمار روزى مىدهد . » ( 37 )