القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٤٦

سورة الحشر

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آَبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُولَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 22 )

قومي را نيابى كه به خدا وروز بازپسين ايمان داشته باشند [ و ] كساني را كه با خدا ورسولش مخالفت كرده‌اند - هر چند پدرانشان يا پسرانشان يا برادرانشان يا عشيرهء آنان باشند - دوست بدارند . در دل اينهاست كه [ خدا ] ايمان را نوشته وآنها را با روحي از جانب خود تأييد كرده است ، وآنان را به بهشتهايى كه از زير [ درختان ] آن جويهايى روان است در مىآورد هميشه در آنجا ماندگارند خدا از ايشان خشنود وآنها از أو خشنودند اينانند حزب خدا . آرى ، حزب خداست كه رستگارانند . ( 22 )

سورة الحشر

* ( سورة الحشر ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، آنچه در آسمانها ودر زمين است تسبيحگوىِ خداى هستند ، واوست شكستناپذير سنجيده‌كار . ( 1 )

هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنْتُمْ أَنْ يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُمْ مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ ( 2 )

اوست كسى كه ، از ميان أهل كتاب كساني را كه كفر ورزيدند در نخستين اخراج [ از مدينه ] بيرون كرد . گمان نمىكرديد كه بيرون روند وخودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود ، و [ لي ] خدا از آنجايى كه تصوّر نمىكردند بر آنان درآمد ودر دلهايشان بيم افكند ، [ به طورى كه ] خود به دست خود ودست مؤمنان خانه‌هاى خود را خراب مىكردند . پس اى ديده‌وران ، عبرت گيريد . ( 2 )

وَلَوْلَا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآَخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ( 3 )

واگر خدا اين جلاى وطن را بر آنان مقرّر نكرده بود ، قطعاً آنها را در دنيا عذاب مىكرد ودر آخرت [ هم ] عذاب آتش داشتند . ( 3 )