القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٤٢

سورة الحديد

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ ( 25 )

به راستى [ ما ] پيامبران خود را با دلايل آشكار روانه كرديم وبا آنها كتاب وترازو را فرود آورديم تا مردم به انصاف برخيزند ، وآهن را كه در آن براي مردم خطرى سخت وسودهايى است ، پديد آورديم ، تا خدا معلوم بدارد چه كسى در نهان ، أو وپيامبرانش را يارى مىكند . آرى ، خدا نيرومند شكست ناپذير است . ( 25 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا وَإِبْرَاهِيمَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ فَمِنْهُمْ مُهْتَدٍ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ( 26 )

ودر حقيقت ، نوح وإبراهيم را فرستاديم ودر ميان فرزندان آن دو ، نبوّت وكتاب را قرار داديم : از آنها [ برخى ] راه‌ياب [ شد ] ند ، و [ لي ] بسيارى از آنان بدكار بودند . ( 26 )

ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آَثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآَتَيْنَاهُ الْإِنْجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآَتَيْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ ( 27 )

آن گاه به دنبال آنان پيامبران خود را ، پى در پى ، آورديم ، وعيسى پسر مريم را در پى [ آنان ] آورديم وبه أو إنجيل عطا كرديم ، ودر دلهاى كساني كه از أو پيروى كردند رأفت ورحمت نهاديم و [ اما ] ترك دنيايى كه از پيش خود درآوردند ما آن را بر ايشان مقرّر نكرديم مگر براي آنكه كسب خشنودى خدا كنند ، با اين حال آن را چنان كه حقّ رعايت آن بود منظور نداشتند . پس پاداش كساني از ايشان را كه ايمان آورده بودند بدانها داديم و [ لي ] بسيارى از آنان دستخوش انحرافند . ( 27 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآَمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَيَجْعَلْ لَكُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 28 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، از خدا پروا داريد وبه پيامبر أو بگرويد تا از رحمت خويش شما را دو بهره عطا كند وبراي شما نوري قرار دهد كه به [ بركت ] آن راه سپريد وبر شما ببخشايد ، وخدا آمرزندهء مهربان است . ( 28 )

لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَأَنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 29 )

تا أهل كتاب بدانند كه به هيچ وجه فزونبخشى خدا در [ حيطهء ] قدرت آنان نيست وفضل [ وعنايت ، تنها ] در دست خداست : به هر كس بخواهد آن را عطا مىكند ، وخدا داراى كَرَم بسيار است . ( 29 )