القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٤١

سورة الحديد

وَالَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَدَاءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآَيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ ( 19 )

وكساني كه به خدا وپيامبران وى ايمان آورده‌اند ، آنان همان راستينانند وپيش پروردگارشان گواه خواهند بود [ و ] ايشان راست اجر ونورشان وكساني كه كفر ورزيده وآيات ما را تكذيب كرده‌اند آنان همدمان آتشند . ( 19 )

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآَخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ( 20 )

بدانيد كه زندگى دنيا ، در حقيقت ، بازى وسرگرمى وآرايش وفخرفروشىِ شما به يكديگر وفزونجويى در أموال وفرزندان است . [ مَثَل آنها ] چون مثل بارانى است كه كشاورزان را رُستنى آن [ باران ] به شگفتى اندازد ، سپس [ آن كشت ] خشك شود وآن را زرد بيني ، آن گاه خاشاك شود . ودر آخرت [ دنيا پرستان را ] عذابي سخت است و [ مؤمنان را ] از جانب خدا آمرزش وخشنودى است ، وزندگانى دنيا جز كالاى فريبنده نيست . ( 20 )

سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 21 )

[ براي رسيدن ] به آمرزشى از پروردگارتان وبهشتى كه پهنايش چون پهناى آسمان وزمين است [ و ] براي كساني آماده شده كه به خدا وپيامبرانش ايمان آورده‌اند ، بر يكديگر سبقت جوييد . اين فضل خداست كه به هر كس بخواهد آن را مىدهد ، وخداوند را فزونبخشى بزرگ است . ( 21 )

مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ( 22 )

هيچ مصيبتى نه در زمين ونه در نفسْهاى شما [ به شما ] نرسد ، مگر آنكه پيش از آنكه آن را پديد آوريم ، در كتابي است . اين [ كار ] بر خدا آسان است . ( 22 )

لِكَيْ لَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آَتَاكُمْ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ( 23 )

تا بر آنچه از دست شما رفته اندوهگين نشويد وبه [ سبب ] آنچه به شما داده است شادمانى نكنيد ، وخدا هيچ خودپسند فخرفروشى را دوست ندارد : ( 23 )

الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَمَنْ يَتَوَلَّ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 24 )

همانان كه بخل مىورزند ومردم را به بخل ورزيدن وامىدارند . وهر كه روى گرداند قطعاً خدا بىنياز ستوده است . ( 24 )