القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٣٠

سورة القمر

خُشَّعًا أَبْصَارُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌ مُنْتَشِرٌ ( 7 )

در حالي كه ديدگان خود را فروهشته‌اند ، چون ملخهاى پراكنده از گورها [ ى خود ] برمىآيند . ( 7 )

مُهْطِعِينَ إِلَى الدَّاعِ يَقُولُ الْكَافِرُونَ هَذَا يَوْمٌ عَسِرٌ ( 8 )

به سرعت سوى آن دعوتگر مىشتابند . كافران مىگويند : « امروز [ چه ] روز دشوارى است . » ( 8 )

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ فَكَذَّبُوا عَبْدَنَا وَقَالُوا مَجْنُونٌ وَازْدُجِرَ ( 9 )

پيش از آنان ، قوم نوح [ نيز ] به تكذيب پرداختند وبندهء ما را دروغزن خواندند وگفتند : « ديوانه‌اى است . » و [ بسى ] آزار كشيد . ( 9 )

فَدَعَا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ( 10 )

تا پروردگارش را خواند كه : « من مغلوب شدم به داد من برس ! » ( 10 )

فَفَتَحْنَا أَبْوَابَ السَّمَاءِ بِمَاءٍ مُنْهَمِرٍ ( 11 )

پس درهاى آسمان را به آبى ريزان گشوديم . ( 11 )

وَفَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُونًا فَالْتَقَى الْمَاءُ عَلَى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ( 12 )

واز زمين چشمه‌ها جوشانيديم تا آب [ زمين وآسمان ] براي امرى كه مقدّر شده بود به هم پيوستند . ( 12 )

وَحَمَلْنَاهُ عَلَى ذَاتِ أَلْوَاحٍ وَدُسُرٍ ( 13 )

وأو را بر [ كشتىِ ] تخته‌دار وميخآجين سوار كرديم . ( 13 )

تَجْرِي بِأَعْيُنِنَا جَزَاءً لِمَنْ كَانَ كُفِرَ ( 14 )

[ كشتى ] زير نظر ما روان بود . [ اين ] پاداش كسى بود كه مورد انكار واقع شده بود . ( 14 )

وَلَقَدْ تَرَكْنَاهَا آَيَةً فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 15 )

وبه راستى آن [ سفينة ] را بر جاى نهاديم [ تا ] عبرتي [ باشد ] پس آيا پندگيرنده‌اى هست ؟ ( 15 )

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 16 )

پس چگونه بود عذاب من وهشدارها [ ى من ] ؟ ( 16 )

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآَنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 17 )

وقطعاً قرآن را براي پندآموزى آسان كرده‌ايم پس آيا پندگيرنده‌اى هست ؟ ( 17 )

كَذَّبَتْ عَادٌ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 18 )

عاديان به تكذيب پرداختند . پس چگونه بود عذاب من وهشدارها [ ى من ] ؟ ( 18 )

إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي يَوْمِ نَحْسٍ مُسْتَمِرٍّ ( 19 )

ما بر [ سرِ ] آنان در روز شومى ، به طور مداوم ، تندبادى توفنده فرستاديم ، ( 19 )

تَنْزِعُ النَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ ( 20 )

[ كه ] مردم را از جا مىكند گويى تنه‌هاى نخلى بودند كه ريشه‌كن شده بودند . ( 20 )

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِي وَنُذُرِ ( 21 )

پس چگونه بود عذاب من وهشدارها [ ى من ] ؟ ( 21 )

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآَنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 22 )

وقطعاً قرآن را براي پندآموزى آسان كرده‌ايم پس آيا پندگيرنده‌اى هست ؟ ( 22 )

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ ( 23 )

قوم ثمود هشداردهندگان را تكذيب كردند . ( 23 )

فَقَالُوا أَبَشَرًا مِنَّا وَاحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذًا لَفِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ ( 24 )

وگفتند : « آيا تنها بشرى از خودمان را پيروى كنيم ؟ در اين صورت ، ما واقعاً در گمراهى وجنون خواهيم بود . » ( 24 )

أَؤُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنْ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ ( 25 )

« آيا از ميان ما [ وحى ] بر أو القا شده است ؟ [ نه ، ] بلكه أو دروغگويى گستاخ است . » ( 25 )

سَيَعْلَمُونَ غَدًا مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ ( 26 )

به زودى فردا بدانند دروغگوى گستاخ كيست . ( 26 )

إِنَّا مُرْسِلُو النَّاقَةِ فِتْنَةً لَهُمْ فَارْتَقِبْهُمْ وَاصْطَبِرْ ( 27 )

ما براي آزمايش آنان [ آن ] مادة شتر را فرستاديم و [ به صالح گفتيم : ] « مراقب آنان باش وشكيبايى كن . ( 27 )