القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٩

سورة القمر

وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَى ( 45 )

وهم اوست كه دو نوع مىآفريند : نر ومادة ، ( 45 )

مِنْ نُطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى ( 46 )

از نطفه‌اى چون فرو ريخته شود . ( 46 )

وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى ( 47 )

وهم پديدآوردنِ [ عالَمِ ] ديگر بر [ عهدهء ] اوست . ( 47 )

وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَى وَأَقْنَى ( 48 )

وهم اوست كه [ شما را ] بىنياز كرد وسرمايه بخشيد . ( 48 )

وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَى ( 49 )

وهم اوست پروردگار ستارهء « شِعرى » . ( 49 )

وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَادًا الْأُولَى ( 50 )

وهم اوست كه عاديان قديم را هلاك كرد . ( 50 )

وَثَمُودَ فَمَا أَبْقَى ( 51 )

وثمود را [ نيز هلاك كرد ] و [ كسى را ] باقي نگذاشت . ( 51 )

وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَى ( 52 )

وپيشتر [ از همهء آنها ] قوم نوح را ، زيرا كه آنان ستمگرتر وسركشتر بودند . ( 52 )

وَالْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَى ( 53 )

وشهرها [ ى سَدُوم وعاموره ] را فروافكند . ( 53 )

فَغَشَّاهَا مَا غَشَّى ( 54 )

پوشاند بر آن [ دو شهر ، از باران گوگردى ] آنچه را پوشاند . ( 54 )

فَبِأَيِّ آَلَاءِ رَبِّكَ تَتَمَارَى ( 55 )

پس به كدام يك از نعمتهاى پروردگارت ترديد روا مىدارى ؟ ( 55 )

هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى ( 56 )

اين [ پيامبر نيز ] بيمدهنده‌اى از [ جملهء ] بيمدهندگان نخستين است . ( 56 )

أَزِفَتِ الْآَزِفَةُ ( 57 )

[ وه چه ] نزديك گشت قيامت . ( 57 )

لَيْسَ لَهَا مِنْ دُونِ اللَّهِ كَاشِفَةٌ ( 58 )

جز خدا كسى آشكاركنندهء آن نيست . ( 58 )

أَفَمِنْ هَذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ( 59 )

آيا از اين سخن عجب داريد ؟ ( 59 )

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ ( 60 )

ومىخنديد ونمىگرييد ؟ ( 60 )

وَأَنْتُمْ سَامِدُونَ ( 61 )

وشما در غفلتيد . ( 61 )

فَاسْجُدُوا لِلَّهِ وَاعْبُدُوا ( 62 )

پس خدا را سجده كنيد وبپرستيد . ( 62 )

سورة القمر

* ( سورة القمر ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، نزديك شد قيامت واز هم شكافت ماه . ( 1 )

وَإِنْ يَرَوْا آَيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ ( 2 )

وهر گاه نشانه‌اى ببينند روى بگردانند وگويند : « سحرى دايم است . » ( 2 )

وَكَذَّبُوا وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ وَكُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ ( 3 )

وبه تكذيب دست زدند وهوسهاى خويش را دنبال كردند ، و [ لي ] هر كارى را [ آخر ] قرارى است . ( 3 )

وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنَ الْأَنْبَاءِ مَا فِيهِ مُزْدَجَرٌ ( 4 )

وقطعاً از اخبار ، آنچه در آن مايهء انزجار [ از كفر ] است به ايشان رسيد . ( 4 )

حِكْمَةٌ بَالِغَةٌ فَمَا تُغْنِ النُّذُرُ ( 5 )

حكمت بالغهء [ حقّ اين بود ] ، ولى هشدارها سود نكرد . ( 5 )

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ يَوْمَ يَدْعُ الدَّاعِ إِلَى شَيْءٍ نُكُرٍ ( 6 )

پس ، از آنان روى برتاب . روزى كه داعىِ [ حق ] به سوى امرى دهشتناك دعوت مىكند ، ( 6 )