القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٧
سورة النجم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى ( 1 )
به نام خداوند رحمتگر مهربان ، سوگند به اختر [ قرآن ] چون فرود مىآيد ، ( 1 )
مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى ( 2 )
[ كه ] يار شما نه گمراه شده ونه در ناداني مانده ( 2 )
وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَى ( 3 )
واز سر هوس سخن نمىگويد . ( 3 )
إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى ( 4 )
اين سخن بجز وحيى كه وحى مىشود نيست . ( 4 )
عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ( 5 )
آن را [ فرشته ] شديد القوى به أو فرا آموخت ، ( 5 )
ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى ( 6 )
[ سروش ] نيرومندى كه [ مسلَّط ] درايستاد . ( 6 )
وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى ( 7 )
در حالي كه أو در أفق أعلى بود ( 7 )
ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى ( 8 )
سپس نزديك آمد ونزديكتر شد ، ( 8 )
فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى ( 9 )
تا [ فاصلهاش ] به قدرِ [ طول ] دو [ انتهاى ] كمان يا نزديكتر شد ( 9 )
فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ( 10 )
آن گاه به بندهاش آنچه را بايد وحى كند ، وحى فرمود . ( 10 )
مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى ( 11 )
آنچه را دل ديد انكار [ ش ] نكرد . ( 11 )
أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى ( 12 )
آيا در آنچه ديده است با أو جدال مىكنيد ؟ ( 12 )
وَلَقَدْ رَآَهُ نَزْلَةً أُخْرَى ( 13 )
وقطعاً بار ديگرى هم أو را ديده است ، ( 13 )
عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى ( 14 )
نزديك سدرة المنتهى ( 14 )
عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ( 15 )
در همان جا كه جنّة المأوى است . ( 15 )
إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى ( 16 )
آن گاه كه درخت سدر را آنچه پوشيده بود ، پوشيده بود . ( 16 )
مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى ( 17 )
ديده [ اش ] منحرف نگشت و [ از حدّ ] درنگذشت . ( 17 )
لَقَدْ رَأَى مِنْ آَيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَى ( 18 )
به راستى كه [ برخى ] از آيات بزرگِ پروردگار خود را بديد . ( 18 )
أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّى ( 19 )
به من خبر دهيد از لات وعزّى ، ( 19 )
وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَى ( 20 )
ومنات آن سوّمينِ ديگر ، ( 20 )
أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَى ( 21 )
آيا [ به خيالتان ] براي شما پسر است وبراي أو دختر ؟ ( 21 )
تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَى ( 22 )
در اين صورت ، اين تقسيمِ نادرستى است . ( 22 )
إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآَبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَى ( 23 )
[ اين بتان ] جز نامهايى بيش نيستند كه شما وپدرانتان نامگذارى كردهايد [ و ] خدا بر [ حقّانيت ] آنها هيچ دليلي نفرستاده است . [ آنان ] جز گمان وآنچه را كه دلخواهشان است پيروى نمىكنند ، با آنكه قطعاً از جانب پروردگارشان هدايت برايشان آمده است . ( 23 )
أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّى ( 24 )
مگر انسان آنچه را آرزو كند دارد ؟ ( 24 )
فَلِلَّهِ الْآَخِرَةُ وَالْأُولَى ( 25 )
آن سرا واين سرا از آن خداست . ( 25 )
وَكَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّمَاوَاتِ لَا تُغْنِي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَرْضَى ( 26 )
وبسا فرشتگانى كه در آسمانهايند [ و ] شفاعتشان به كارى نيايد ، مگر پس از آنكه خدا به هر كه خواهد وخشنود باشد اذن دهد . ( 26 )