القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٥

سورة الطور

أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ( 15 )

آيا اين افسون است ؟ يا شما [ درست ] نمىبينيد ؟ ( 15 )

اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 16 )

به آن درآييد خواه بشكيبيد يا نشكيبيد ، به حال شما يكسان است . تنها به آنچه مىكرديد مجازات مىيابيد . » ( 16 )

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ ( 17 )

پرهيزگاران در باغهايى و [ در ] ناز ونعمتند . ( 17 )

فَاكِهِينَ بِمَا آَتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ( 18 )

به آنچه پروردگارشان به آنان داده دلشادند ، وپروردگارشان آنها را از عذاب دوزخ مصون داشته است . ( 18 )

كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 19 )

[ به آنان گويند : ] « به [ پاداشِ ] آنچه به جاى مىآورديد بخوريد وبنوشيد گواراتان باد ! » ( 19 )

مُتَّكِئِينَ عَلَى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ( 20 )

بر تختهايى رديف هم تكيه زده‌اند وحوران درشتچشم را همسر آنان گردانده‌ايم . ( 20 )

وَالَّذِينَ آَمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ ( 21 )

وكساني كه گرويده وفرزندانشان آنها را در ايمان پيروى كرده‌اند ، فرزندانشان را به آنان ملحق خواهيم كرد وچيزى از كار [ ها ] شان را نمىكاهيم . هر كسى در گرو دستاورد خويش است . ( 21 )

وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ( 22 )

با [ هر نوع ] ميوه وگوشتى كه دلخواه آنهاست آنان را مدد [ وتقويت ] مىكنيم . ( 22 )

يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ ( 23 )

در آنجا جامى از دست هم مىرُبايند [ وبر سرش همچشمى مىكنند ] كه در آن نه ياوه‌گويى است ونه گناه . ( 23 )

وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ ( 24 )

وبراي [ خدمت ] آنان پسرانى است كه بر گردشان همىگردند انگارى آنها مرواريدىاند كه [ در صدف ] نهفته است . ( 24 )

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ( 25 )

وبرخىشان رو به برخى كنند [ و ] از هم پرسند ، ( 25 )

قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ( 26 )

گويند : « ما پيشتر در ميان خانوادهء خود بيمناك بوديم . ( 26 )

فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ( 27 )

پس خدا بر ما منّت نهاد وما را از عذاب گرم [ مرگبار ] حفظ كرد . ( 27 )

إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ ( 28 )

ما از ديرباز أو را مىخوانديم ، كه أو همان نيكوكار مهربان است . » ( 28 )

فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ ( 29 )

پس اندرز ده كه تو به لطف پروردگارت نه كاهنى ونه ديوانه . ( 29 )

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ ( 30 )

يا مىگويند : « شاعرى است كه انتظار مرگش را مىبريم [ وچشم به راه بَدِ زمانه بر اوييم ] . » ( 30 )

قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِينَ ( 31 )

بگو : « منتظر باشيد كه من [ نيز ] با شما از منتظرانم . » ( 31 )