القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٣

سورة الذاريات

قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ( 31 )

[ إبراهيم ] گفت : « اى فرستادگان ! مأموريّت شما چيست ؟ » ( 31 )

قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُجْرِمِينَ ( 32 )

گفتند : « ما به سوى مردمى پليدكار فرستاده شده‌ايم ، ( 32 )

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِنْ طِينٍ ( 33 )

تا سنگهايى از گِل رُس بر [ سر ] آنان فرو فرستيم . ( 33 )

مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ( 34 )

[ كه ] نزد پروردگارت براي مُسرفان نشانگذارى شده است . » ( 34 )

فَأَخْرَجْنَا مَنْ كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 35 )

پس هر كه از مؤمنان در آن [ شهرها ] بود بيرون برديم . ( 35 )

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 36 )

و [ لي ] در آنجا جز يك خانه از فرمانبران [ خدا بيشتر ] نيافتيم . ( 36 )

وَتَرَكْنَا فِيهَا آَيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ( 37 )

ودر آنجا براي آنها كه از عذاب پر درد مىترسند ، عبرتي به جاى گذاشتيم . ( 37 )

وَفِي مُوسَى إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 38 )

و [ نيز ] در [ ماجراى ] موسى ، چون أو را با حجّتى آشكار به سوى فرعون گسيل داشتيم . ( 38 )

فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ( 39 )

پس [ فرعون ] با أركان [ دولت ] خود روى برتافت وگفت : « [ اين شخص ، ] ساحر يا ديوانه‌اى است . » ( 39 )

فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ( 40 )

[ تا ] أو وسپاهيانش را گرفتيم وآنان را در دريا افكنديم در حالي كه أو [ در آخرين لحظه ] نكوهشگر [ خود ] بود . ( 40 )

وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ ( 41 )

ودر [ ماجراى ] عاد [ نيز ] ، چون بر [ سر ] آنها آن بادِ مُهلك را فرستاديم . ( 41 )

مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ ( 42 )

به هر چه مىوزيد آن را چون خاكسترِ استخوان مرده مىگردانيد . ( 42 )

وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ ( 43 )

ودر [ ماجراى ] ثمود [ نيز عبرتي بود ] ، آن گاه كه به ايشان گفته شد : « تا چندى برخوردار شويد . » ( 43 )

فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنْظُرُونَ ( 44 )

تا [ آنكه ] از فرمان پروردگار خود سر برتافتند ودر حالي كه آنها مىنگريستند ، آذرخش آنان را فروگرفت . ( 44 )

فَمَا اسْتَطَاعُوا مِنْ قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنْتَصِرِينَ ( 45 )

در نتيجة نه توانستند به پاى خيزند ونه طلب يارى كنند . ( 45 )

وَقَوْمَ نُوحٍ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ ( 46 )

وقوم نوح [ نيز ] پيش از آن [ اقوامِ نامبرده همين گونه هلاك شدند ] ، زيرا آنها مردمى نافرمان بودند . ( 46 )

وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ( 47 )

وآسمان را به قدرت خود برافراشتيم ، وبىگمان ، ما [ آسمان ] گستريم . ( 47 )

وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ ( 48 )

وزمين را گسترانيده‌ايم وچه نيكو گسترندگانيم . ( 48 )

وَمِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 49 )

واز هر چيزى دو گونه [ يعنى نر ومادة ] آفريديم ، اميد كه شما عبرت گيريد . ( 49 )

فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 50 )

پس به سوى خدا بگريزيد ، كه من شما را از طرف أو بيمدهنده‌اى آشكارم . ( 50 )

وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 51 )

وبا خدا معبودى ديگر قرار مدهيد كه من از جانب أو هشداردهنده‌اى آشكارم . ( 51 )