القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٢

سورة الذاريات

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ ( 7 )

سوگند به آسمان مشبّك ، ( 7 )

إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ ( 8 )

كه شما [ دربارهء قرآن ] در سخنى گوناگونيد . ( 8 )

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ( 9 )

[ بگوى ] تا هر كه از آن برگشته ، برگشته باشد . ( 9 )

قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ ( 10 )

مرگ بر دروغپردازان ! ( 10 )

الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ ( 11 )

همانان كه در ورطهء ناداني بىخبرند . ( 11 )

يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ ( 12 )

پرسند : « روز پاداش كي است ؟ » ( 12 )

يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ ( 13 )

همان روز كه آنان بر آتش ، عقوبت [ وآزموده ] شوند . ( 13 )

ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ ( 14 )

عذابِ [ موعودِ ] خود را بچشيد ، اين است همان [ بلايى ] كه با شتاب خواستار آن بوديد . ( 14 )

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ( 15 )

پرهيزگاران در باغها وچشمه سارانند . ( 15 )

آَخِذِينَ مَا آَتَاهُمْ رَبُّهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُحْسِنِينَ ( 16 )

آنچه را پروردگارشان عطا فرموده مىگيرند ، زيرا كه آنها پيش از اين نيكوكار بودند . ( 16 )

كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ( 17 )

واز شب اندكى را مىغنودند . ( 17 )

وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( 18 )

ودر سحرگاهان [ از خدا ] طلب آمرزش مىكردند . ( 18 )

وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ( 19 )

ودر اموالشان براي سائل ومحروم حقّى [ معيّن ] بود . ( 19 )

وَفِي الْأَرْضِ آَيَاتٌ لِلْمُوقِنِينَ ( 20 )

وروى زمين براي أهل يقين نشانه‌هايى [ متقاعد كننده ] است ، ( 20 )

وَفِي أَنْفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ( 21 )

ودر خود شما پس مگر نمىبينيد ؟ ( 21 )

وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ( 22 )

وروزى شما وآنچه وعده داده شده‌ايد در آسمان است . ( 22 )

فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنْطِقُونَ ( 23 )

پس سوگند به پروردگار آسمان وزمين ، كه واقعاً أو حقّ است همان گونه كه خود شما سخن مىگوييد . ( 23 )

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ ( 24 )

آيا خبر مهمانان ارجمند إبراهيم به تو رسيد ؟ ( 24 )

إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُنْكَرُونَ ( 25 )

چون بر أو درآمدند پس سلام گفتند . گفت : « سلام ، مردمى ناشناسيد . » ( 25 )

فَرَاغَ إِلَى أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ( 26 )

پس آهسته به سوى زنش رفت وگوساله‌اى فربه [ وبريان ] آورد . ( 26 )

فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ( 27 )

آن را به نزديكشان برد [ و ] گفت : « مگر نمىخوريد ؟ » ( 27 )

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ( 28 )

و [ در دلش ] از آنان احساس ترسى كرد . گفتند : « مترس . » وأو را به پسرى دانا مژده دادند . ( 28 )

فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ( 29 )

وزنش با فريادى [ از شگفتى ] سر رسيد وبر چهرهء خود زد وگفت : « زنى پير نازا [ چگونه بزايد ] ؟ » ( 29 )

قَالُوا كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ( 30 )

گفتند : « پروردگارت چنين فرموده است . أو خود حكيم داناست . » ( 30 )