القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٢٠

سورة ق

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ ( 16 )

وما انسان را آفريده‌ايم ومىدانيم كه نفس أو چه وسوسه‌اى به أو مىكند ، وما از شاهرگ [ أو ] به أو نزديكتريم . ( 16 )

إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيدٌ ( 17 )

آن گاه كه دو [ فرشته ] دريافتكننده از راست واز چپ ، مراقب نشسته‌اند . ( 17 )

مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ ( 18 )

[ آدمي ] هيچ سخنى را به لفظ درنمىآورد مگر اينكه مراقبى آماده نزد أو [ آن را ضبط مىكند ] . ( 18 )

وَجَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ ( 19 )

وسكرات مرگ ، حقيقت را [ به پيش ] آورد اين همان است كه از آن مىگريختى ! ( 19 )

وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ذَلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ ( 20 )

ودر صور دميده شود اين است روز تهديد [ من ] . ( 20 )

وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ ( 21 )

وهر كسى مىآيد [ در حالي كه ] با أو سوقدهنده وگواهىدهنده‌اى است . ( 21 )

لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هَذَا فَكَشَفْنَا عَنْكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ ( 22 )

[ به أو مىگويند : ] « واقعاً كه از اين [ حال ] سخت در غفلت بودى . و [ لي ] ما پرده‌ات را [ از جلوى چشمانت ] برداشتيم وديده‌ات امروز تيز است . » ( 22 )

وَقَالَ قَرِينُهُ هَذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ ( 23 )

و [ فرشته ] همنشين أو مىگويد : « اين است آنچه پيش من آماده است [ وثبت كرده‌ام ] . » ( 23 )

أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ ( 24 )

[ به آن دو فرشته خطاب مىشود : ] « هر كافر سرسختى را در جهنّم فروافكنيد ، ( 24 )

مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُرِيبٍ ( 25 )

[ هر ] بازدارنده از خيرى ، [ هر ] متجاوز شكّاكى ، ( 25 )

الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ فَأَلْقِيَاهُ فِي الْعَذَابِ الشَّدِيدِ ( 26 )

كه با خداوند ، خدايى ديگر قرار داد . [ اى دو فرشته ، ] أو را در عذاب شديد فروافكنيد . ( 26 )

قَالَ قَرِينُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَيْتُهُ وَلَكِنْ كَانَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ ( 27 )

[ شيطانِ ] همدمش مىگويد : « پروردگار ما ، من أو را به عصيان وانداشتم ، ليكن [ خودش ] در گمراهى دور ودرازى بود . » ( 27 )

قَالَ لَا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُمْ بِالْوَعِيدِ ( 28 )

[ خدا ] مىفرمايد : « در پيشگاه من با همديگر مستيزيد [ كه ] از پيش به شما هشدار داده بودم . ( 28 )

مَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَمَا أَنَا بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ ( 29 )

پيش من حكم دگرگون نمىشود ، ومن [ نسبت ] به بندگانم بيدادگر نيستم . » ( 29 )

يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ( 30 )

آن روز كه [ ما ] به دوزخ مىگوييم : « آيا پر شدى ؟ » ومىگويد : « آيا باز هم هست ؟ » ( 30 )

وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ ( 31 )

وبهشت را براي پرهيزگاران نزديك گردانند ، بىآنكه دور باشد . ( 31 )

هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ ( 32 )

[ وبه آنان گويند : ] اين همان است كه وعده يافته‌ايد [ و ] براي هر توبه‌كار نگهبانِ [ حدود خدا ] خواهد بود : ( 32 )

مَنْ خَشِيَ الرَّحْمَنَ بِالْغَيْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ ( 33 )

آنكه در نهان از خداى بخشنده بترسد وبا دلى توبه‌كار [ باز ] آيد . ( 33 )

ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ ( 34 )

به سلامت [ وشادكامى ] در آن درآييد [ كه ] اين روزِ جاودانگى است . ( 34 )

لَهُمْ مَا يَشَاءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ ( 35 )

هر چه بخواهند در آنجا دارند ، وپيش ما فزونتر [ هم ] هست . ( 35 )