القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥١٥
سورة الفتح
وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ( 24 )
واوست همان كسى كه در دل مكّه - پس از پيروزكردن شما بر آنان - دستهاى آنها را از شما ودستهاىِ شما را از ايشان كوتاه گردانيد ، وخدا به آنچه مىكنيد همواره بيناست . ( 24 )
هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفًا أَنْ يَبْلُغَ مَحِلَّهُ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُؤْمِنُونَ وَنِسَاءٌ مُؤْمِنَاتٌ لَمْ تَعْلَمُوهُمْ أَنْ تَطَئُوهُمْ فَتُصِيبَكُمْ مِنْهُمْ مَعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ( 25 )
آنها بودند كه كفر ورزيدند وشما را از مسجد الحرام بازداشتند ونگذاشتند قرباني [ شما ] كه بازداشته شده بود به محلَّش برسد ، واگر [ در مكّه ] مردان وزنان با ايمانى نبودند كه [ ممكن بود ] بىآنكه آنان را بشناسيد ، ندانسته پايمالشان كنيد وتاوانشان بر شما بماند [ فرمان حمله به مكّه مىداديم ] تا خدا هر كه را بخواهد در جوار رحمت خويش درآورد . اگر [ كافر ومؤمن ] از هم متمايز مىشدند ، قطعاً كافران را به عذاب دردناكى معذّب مىداشتيم . ( 25 )
إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا ( 26 )
آن گاه كه كافران در دلهاى خود ، تعصّب [ آن هم ] تعصّب جاهليّت ورزيدند ، پس خدا آرامش خود را بر فرستادهء خويش وبر مؤمنان فرو فرستاد ، وآرمان تقوا را ملازم آنان ساخت ، و [ در واقع ] آنان به [ رعايت ] آن [ آرمان ] سزاوارتر وشايستهء [ اتّصاف به ] آن بودند ، وخدا همواره بر هر چيزى داناست . ( 26 )
لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ آَمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِنْ دُونِ ذَلِكَ فَتْحًا قَرِيبًا ( 27 )
حقّاً خدا رؤياي پيامبر خود را تحقّق بخشيد [ كه ديده بود : ] شما بدون شك ، به خواست خدا در حالي كه سر تراشيده وموى [ وناخن ] كوتاه كردهايد ، با خاطري آسوده در مسجد الحرام درخواهيد آمد . خدا آنچه را كه نمىدانستيد دانست ، وغير از اين ، پيروزى نزديكى [ براي شما ] قرار داد . ( 27 )
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا ( 28 )
اوست كسى كه پيامبر خود را به [ قصد ] هدايت ، با آيين درست روانه ساخت ، تا آن را بر تمام أديان پيروز گرداند وگواهبودن خدا كفايت مىكند . ( 28 )