القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٩
سورة محمد
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَهُمْ ( 12 )
خدا كساني را كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند ، در باغهايى كه از زيرِ [ درختانِ ] آنها نهرها روان است درمىآورد ، و [ حال آنكه ] كساني كه كافر شده‌اند ، [ در ظاهر ] بهره مىبرند وهمان گونه كه چارپايان مىخورند ، مىخورند ، و [ لي ] جايگاه آنها آتش است . ( 12 )
وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ هِيَ أَشَدُّ قُوَّةً مِنْ قَرْيَتِكَ الَّتِي أَخْرَجَتْكَ أَهْلَكْنَاهُمْ فَلَا نَاصِرَ لَهُمْ ( 13 )
وبسا شهرها كه نيرومندتر از آن شهري بود كه تو را [ از خود ] بيرون راند ، كه ما هلاكشان كرديم وبراي آنها يار [ وياورى ] نبود . ( 13 )
أَفَمَنْ كَانَ عَلَى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ كَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ( 14 )
آيا كسى كه بر حجّتى از جانب پروردگار خويش است ، چون كسى است كه بدى كردارش براي أو زيبا جلوه داده شده وهوسهاى خود را پيروى كرده‌اند ؟ ( 14 )
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آَسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ ( 15 )
مَثَلِ بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده [ چون باغي است كه ] در آن نهرهايى است از آبى كه [ رنگ وبو وطعمش ] برنگشته وجويهايى از شيرى كه مزه‌اش دگرگون نشود ورودهايى از باده‌اى كه براي نوشندگان لذّتى است وجويبارهايى از انگبينِ ناب . ودر آنجا از هر گونه ميوه براي آنان [ فرآهم ] است و [ از همه بالاتر ] آمرزش پروردگار آنهاست . [ آيا چنين كسى در چنين باغي دلانگيز ] مانند كسى است كه جاودانه در آتش است وآبى جوشان به خوردشان داده مىشود [ تا ] روده‌هايشان را از هم فروپاشد ؟ ( 15 )
وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آَنِفًا أُولَئِكَ الَّذِينَ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ وَاتَّبَعُوا أَهْوَاءَهُمْ ( 16 )
واز ميان [ منافقان ] كسانىاند كه [ در ظاهر ] به [ سخنان ] تو گوش مىدهند ، ولى چون از نزد تو بيرون مىروند ، به دانش يافتگان مىگويند : « هم اكنون چه گفت ؟ » اينان همانانند كه خدا بر دلهايشان مُهر نهاده است واز هوسهاى خود پيروى كرده‌اند . ( 16 )
وَالَّذِينَ اهْتَدَوْا زَادَهُمْ هُدًى وَآَتَاهُمْ تَقْوَاهُمْ ( 17 )
و [ لي ] آنان كه به هدايت گراييدند [ خدا ] آنان را هر چه بيشتر هدايت بخشيد و [ توفيق ] پرهيزگارىشان داد . ( 17 )
فَهَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً فَقَدْ جَاءَ أَشْرَاطُهَا فَأَنَّى لَهُمْ إِذَا جَاءَتْهُمْ ذِكْرَاهُمْ ( 18 )
آيا [ كافران ] جز اين انتظار مىبرند كه رستاخيز به ناگاه بر آنان فرارسد ؟ وعلامات آن اينك پديد آمده است . پس اگر [ رستاخيز ] بر آنان دررسد ، ديگر كجا جاى اندرزشان است ؟ ( 18 )
فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مُتَقَلَّبَكُمْ وَمَثْوَاكُمْ ( 19 )
پس بدان كه هيچ معبودى جز خدا نيست وبراي گناه خويش آمرزش جوى وبراي مردان وزنان با ايمان [ طلب مغفرت كن ] وخداست كه فرجام ومآلِ [ هر يك از ] شما را مىداند . ( 19 )