القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٦

سورة الأحقاف

وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 21 )

وبرادر عاديان را به ياد آور ، آن گاه كه قوم خويش را در ريگستان بيم داد - در حالي كه پيش از أو وپس از أو [ نيز ] قطعاً هشداردهندگانى گذشته بودند - كه : « جز خدا را مپرستيد واقعاً من بر شما از عذاب روزى هولناك مىترسم . » ( 21 )

قَالُوا أَجِئْتَنَا لِتَأْفِكَنَا عَنْ آَلِهَتِنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 22 )

گفتند : « آيا آمده‌اى كه ما را از خدايانمان برگردانى ؟ پس اگر راست مىگويى ، آنچه به ما وعده مىدهى [ بر سرمان ] بياور . » ( 22 )

قَالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَأُبَلِّغُكُمْ مَا أُرْسِلْتُ بِهِ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ ( 23 )

گفت : « آگاهى فقط نزد خداست ، وآنچه را بدان فرستاده شده‌ام به شما مىرسانم ، ولى من شما را گروهى مىبينم كه در جهل اصرار مىورزيد . » ( 23 )

فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ رِيحٌ فِيهَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 24 )

پس چون آن [ عذاب ] را [ به صورت ] ابرى روىآورنده به سوى واديهاى خود ديدند ، گفتند : « اين ابرى است كه بارشدهندهء ماست . » [ هود گفت : « نه ، ] بلكه همان چيزى است كه به شتاب خواستارش بوديد : بادي است كه در آن عذابي پردرد [ نهفته ] است . ( 24 )

تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّهَا فَأَصْبَحُوا لَا يُرَى إِلَّا مَسَاكِنُهُمْ كَذَلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ( 25 )

همه چيز را به دستور پروردگارش بنيانكن مىكند . » پس چنان شدند كه جز سراهايشان ديده نمىشد . اين چنين گروه بدكاران را سزا مىدهيم . ( 25 )

وَلَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيمَا إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَجَعَلْنَا لَهُمْ سَمْعًا وَأَبْصَارًا وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآَيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 26 )

وبه راستى در چيزهايى به آنان امكانات داده بوديم كه به شما در آنها [ چنان ] امكاناتى نداده‌ايم ، وبراي آنان گوش وديده‌ها ودلهايى [ نيرومندتر از شما ] قرار داده بوديم ، و [ لي ] چون به نشانه‌هاى خدا انكار ورزيدند [ نه ] گوششان ونه ديدگانشان ونه دلهايشان ، به هيچ وجه به دردشان نخورد ، وآنچه ريشخندش مىكردند به سرشان آمد . ( 26 )

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُمْ مِنَ الْقُرَى وَصَرَّفْنَا الْآَيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 27 )

وبىگمان ، همهء شهرهاى پيرامون شما را هلاك كرده وآيات خود را گونه‌گون بيان داشته‌ايم ، اميد كه آنان بازگردند . ( 27 )

فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ قُرْبَانًا آَلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَذَلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ( 28 )

پس چرا آن كساني را كه غير از خدا ، به منزلهء معبودانى ، براي تقرّب [ به خدا ] اختيار كرده بودند ، آنان را يارى نكردند بلكه از دستشان دادند ؟ واين بود دروغ آنان وآنچه برمىبافتند . ( 28 )