القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٥

سورة الأحقاف

وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ( 15 )

وانسان را [ نسبت ] به پدر ومادرش به احسان سفارش كرديم . مادرش با تحمّل رنج به أو باردار شد وبا تحمّل رنج أو را به دنيا آورد . وبار برداشتن واز شير گرفتنِ أو سى ماه است ، تا آن گاه كه به رشد كامل خود برسد وبه چهل سال برسد ، مىگويد : « پروردگارا ، بر دلم بيفكن تا نعمتي را كه به من وبه پدر ومادرم ارزانى داشته‌اى سپاس گويم وكار شايسته‌اى انجام دهم كه آن را خوش دارى ، وفرزندانم را برايم شايسته گردان در حقيقت ، من به درگاه تو توبه آوردم ومن از فرمانپذيرانم . » ( 15 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئَاتِهِمْ فِي أَصْحَابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ( 16 )

اينانند كساني كه بهترينِ آنچه را انجام داده‌اند از ايشان خواهيم پذيرفت واز بديهايشان درخواهيم گذشت در [ زمرهء ] بهشتيانند [ همان ] وعدهء راستى كه بدانان وعده داده مىشده است . ( 16 )

وَالَّذِي قَالَ لِوَالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُمَا أَتَعِدَانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَقَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَهُمَا يَسْتَغِيثَانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آَمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ مَا هَذَا إِلَّا أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 17 )

وآن كس كه به پدر ومادر خود گويد : « أف بر شما ، آيا به من وعده مىدهيد كه زنده خواهم شد وحال آنكه پيش از من نسلها سپرى [ ونابود ] شدند . » وآن دو به [ درگاه ] خدا زارى مىكنند : « واي بر تو ، ايمان بياور . وعده [ وتهديدِ ] خدا حقّ است . » و [ لي پسر ] پاسخ مىدهد : « اينها جز افسانه‌هاى گذشتگان نيست . » ( 17 )

أُولَئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ ( 18 )

آنان كسانىاند كه گفتار [ خدا ] عليه ايشان - همراه با امّتهايى از جنّيان وآدميان كه پيش از آنان روزگار به سر بردند - به حقيقت پيوست ، بىگمان آنان زيانكار بودند . ( 18 )

وَلِكُلٍّ دَرَجَاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَلِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمَالَهُمْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ( 19 )

وبراي هر يك در [ نتيجهء ] آنچه انجام داده‌اند درجاتى است ، وتا [ خدا پاداش ] اعمالشان را تمام بدهد وآنان مورد ستم قرار نخواهند گرفت . ( 19 )

وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ ( 20 )

وآن روز كه آنهايى را كه كفر ورزيده‌اند ، بر آتش عرضه مىدارند [ به آنان مى گويند : ] « نعمتهاى پاكيزه خود را در زندگى دنيايتان [ خودخواهانه ] صَرف كرديد واز آنها برخوردار شديد پس امروز به [ سزاى ] آنكه در زمين بناحق سركشى مىنموديد وبه سبب آنكه نافرمانى مىكرديد ، به عذاب خفّت [ آور ] كيفر مىيابيد . » ( 20 )