القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٤

سورة الأحقاف

وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاءً وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ ( 6 )

وچون مردم محشور گردند ، دشمنان آنان باشند وبه عبادتشان انكار ورزند . ( 6 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 )

وچون آيات روشن ما بر ايشان خوانده شود ، آنان كه چون حقيقت به سويشان آمد منكر آن شدند ، گفتند : « اين سحرى آشكار است . » ( 7 )

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 8 )

يا مىگويند : « اين [ كتاب ] را بربافته است . » بگو : « اگر آن را بربافته باشم در برابر خدا اختيار چيزى براي من نداريد . أو آگاه‌تر است به آنچه [ با طعنه ] در آن فرومىرويد . گواه بودن أو ميان من وشما بس است ، واوست آمرزندهء مهربان . » ( 8 )

قُلْ مَا كُنْتُ بِدْعًا مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَى إِلَيَّ وَمَا أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 9 )

بگو : « من از [ ميان ] پيامبران ، نو درآمدى نبودم ونمىدانم با من وبا شما چه معامله‌اى خواهد شد . جز آنچه را كه به من وحى مىشود ، پيروى نمىكنم ومن جز هشداردهنده‌اى آشكار [ بيش ] نيستم . » ( 9 )

قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَكَفَرْتُمْ بِهِ وَشَهِدَ شَاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَلَى مِثْلِهِ فَآَمَنَ وَاسْتَكْبَرْتُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 10 )

بگو : « به من خبر دهيد ، اگر اين [ قرآن ] از نزد خدا باشد وشما بدان كافر شده باشيد وشاهدي از فرزندان إسرائيل به مشابهت آن [ با تورات ] گواهى داده وايمان آورده باشد ، وشما تكبّر نموده باشيد [ آيا باز هم شما ستمكار نيستيد ؟ ] البتّه خدا قوم ستمگر را هدايت نمىكند . » ( 10 )

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آَمَنُوا لَوْ كَانَ خَيْرًا مَا سَبَقُونَا إِلَيْهِ وَإِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هَذَا إِفْكٌ قَدِيمٌ ( 11 )

وكساني كه كافر شدند ، به آنان كه گرويده‌اند گفتند : « اگر [ اين دين ] خوب بود ، بر ما بِدان پيشى نمىگرفتند . » وچون بدان هدايت نيافته‌اند ، به زودى خواهند گفت : « اين دروغى كهنه است . » ( 11 )

وَمِنْ قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَامًا وَرَحْمَةً وَهَذَا كِتَابٌ مُصَدِّقٌ لِسَانًا عَرَبِيًّا لِيُنْذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ ( 12 )

و [ حال آنكه ] پيش از آن ، كتاب موسى ، راهبر و [ مايهء ] رحمتي بود واين [ قرآن ] كتابي است به زبان عربى كه تصديقكننده [ آن ] است ، تا كساني را كه ستم كرده‌اند هشدار دهد وبراي نيكوكاران مژده‌اى باشد . ( 12 )

إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 13 )

محقّقاً كساني كه گفتند : « پروردگار ما خداست » سپس ايستادگى كردند ، بيمى بر آنان نيست وغمگين نخواهند شد . ( 13 )

أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 14 )

ايشان أهل بهشتند كه به پاداش آنچه انجام مىدادند جاودانه در آن مىمانند . ( 14 )