القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٥٠٢
سورة الجاثية
أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَى عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَى سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَى بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ( 23 )
پس آيا ديدى كسى را كه هوس خويش را معبود خود قرار داده وخدا أو را دانسته گمراه گردانيده وبر گوش أو ودلش مُهر زده وبر ديدهاش پرده نهاده است ؟ آيا پس از خدا چه كسى أو را هدايت خواهد كرد ؟ آيا پند نمىگيريد ؟ ( 23 )
وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُمْ بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ ( 24 )
وگفتند : « غير از زندگانى دنياي ما [ چيز ديگرى ] نيست مىميريم وزنده مىشويم ، وما را جز طبيعت هلاك نمىكند . » و [ لي ] به اين [ مطلب ] هيچ دانشى ندارند [ و ] جز [ طريق ] گمان نمىسِپرند . ( 24 )
وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتُوا بِآَبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ( 25 )
وچون آيات روشن ما بر آنان خوانده شود ، دليلشان همواره جز اين نيست كه مىگويند : « اگر راست مىگوييد پدران ما را [ حاضر ] آوريد . » ( 25 )
قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 26 )
بگو : « خدا [ ست كه ] شما را زندگى مىبخشد ، سپس مىميراند ، آن گاه شما را به سوى روز رستاخيز - كه ترديدى در آن نيست - گرد مىآورد ، ولى بيشتر مردم [ اين را ] نمىدانند . » ( 26 )
وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ( 27 )
وفرمانروايى آسمانها وزمين از آنِ خداست ، وروزى كه رستاخيز بر پا شود ، آن روز است كه باطلانديشان زيان خواهند ديد . ( 27 )
وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعَى إِلَى كِتَابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 28 )
وهر امّتى را به زانو در آمده مىبينى هر امّتى به سوى كارنامهء خود فراخوانده مىشود [ وبديشان مىگويند : ] « آنچه را مىكرديد امروز پاداش مىيابيد . ( 28 )
هَذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 29 )
اين است كتابِ ما كه عليه شما به حق سخن مىگويد . ما از آنچه مىكرديد ، نسخه برمىداشتيم . » ( 29 )
فَأَمَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ( 30 )
وامّا كساني كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كردهاند ، پس پروردگارشان آنان را در جوار رحمت خويش داخل مىگرداند . اين همان كاميابى آشكار است . ( 30 )
وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آَيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنْتُمْ قَوْمًا مُجْرِمِينَ ( 31 )
واما كساني كه كافر شدند [ بدانها مىگويند : ] « پس مگر آيات من بر شما خوانده نمىشد ؟ و [ لي ] تكبّر نموديد ومردمى بدكار بوديد . » ( 31 )
وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُمْ مَا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ( 32 )
وچون گفته شد : « وعدهء خدا راست است وشكى در رستاخيز نيست » ، گفتيد : « ما نمىدانيم رستاخيز چيست ؟ جز گمان نمىورزيم وما يقين نداريم . » ( 32 )