القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٩٦
سورة الزخرف
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَالِدُونَ ( 74 )
بىگمان ، مجرمان در عذاب جهنّم ماندگارند . ( 74 )
لَا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَهُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ ( 75 )
[ عذاب ] از آنان تخفيف نمىيابد وآنها در آنجا نوميدند . ( 75 )
وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ ( 76 )
وما بر ايشان ستم نكرديم ، بلكه خود ستمكار بودند . ( 76 )
وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ ( 77 )
وفرياد كشند : « اى مالك ، [ بگو : ] پروردگارت جان ما را بستاند . » پاسخ دهد : « شما ماندگاريد . » ( 77 )
لَقَدْ جِئْنَاكُمْ بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِّ كَارِهُونَ ( 78 )
قطعاً حقيقت را برايتان آورديم ، ليكن بيشتر شما حقيقت را خوش نداشتيد . ( 78 )
أَمْ أَبْرَمُوا أَمْرًا فَإِنَّا مُبْرِمُونَ ( 79 )
يا در كارى ابرام ورزيدهاند ؟ ما [ نيز ] ابرام مىورزيم . ( 79 )
أَمْ يَحْسَبُونَ أَنَّا لَا نَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ بَلَى وَرُسُلُنَا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ ( 80 )
آيا مىپندارند كه ما راز آنها ونجوايشان را نمىشنويم ؟ چرا ، وفرشتگان ما پيش آنان [ حاضرند و ] ثبت مىكنند . ( 80 )
قُلْ إِنْ كَانَ لِلرَّحْمَنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعَابِدِينَ ( 81 )
بگو : « اگر براي [ خداىِ ] رحمان فرزندى بود ، خود من نخستين پرستندگان بودم . » ( 81 )
سُبْحَانَ رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ( 82 )
پروردگار آسمانها وزمين [ و ] پروردگار عرش ، از آنچه وصف مىكنند منزّه است . ( 82 )
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ( 83 )
پس آنان را رها كن تا در ياوهگويى خود فروروند وبازى كنند تا آن روزى را كه بدان وعده داده مىشوند ديدار كنند . ( 83 )
وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاءِ إِلَهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَهٌ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ( 84 )
واوست كه در آسمان خداست ودر زمين خداست ، وهموست سنجيدهكار دانا . ( 84 )
وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 85 )
وخجسته است كسى كه فرمانروايى آسمانها وزمين وآنچه ميان آن دو است از آنِ اوست ، وعلم قيامت پيش اوست وبه سوى أو برگردانيده مىشويد . ( 85 )
وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ( 86 )
وكساني كه به جاى أو مىخوانند [ ومىپرستند ] اختيار شفاعت ندارند ، مگر آن كساني كه آگاهانه به حقّ گواهى داده باشند . ( 86 )
وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 87 )
واگر از آنان بپرسى : « چه كسى آنان را خلق كرده ؟ » مسلَّماً خواهند گفت : « خدا . » پس چگونه [ از حقيقت ] بازگردانيده مىشوند ؟ ( 87 )
وَقِيلِهِ يَا رَبِّ إِنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ لَا يُؤْمِنُونَ ( 88 )
وگويد : « اى پروردگار من ، اينها جماعتىاند كه ايمان نخواهند آورد . » ( 88 )
فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 89 )
[ وخدا فرمود : ] از ايشان روى برتاب وبگو : « به سلامت . » پس زودا كه بدانند . ( 89 )