القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٩٣

سورة الزخرف

وَلِبُيُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَيْهَا يَتَّكِئُونَ ( 34 )

وبراي خانه‌هايشان نيز درها وتختهايى كه بر آنها تكيه زنند . ( 34 )

وَزُخْرُفًا وَإِنْ كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآَخِرَةُ عِنْدَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ( 35 )

وزر وزيورهاى [ ديگر نيز ] . وهمهء اينها جز متاع زندگى دنيا نيست ، وآخرت پيش پروردگار تو براي پرهيزگاران است . ( 35 )

وَمَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ( 36 )

وهر كس از ياد [ خداى ] رحمان دل بگرداند ، بر أو شيطانى مىگماريم تا براي وى دمسازى باشد . ( 36 )

وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ ( 37 )

ومسلَّماً آنها ايشان را از راه باز مىدارند و [ آنها ] مىپندارند كه راه يافتگانند . ( 37 )

حَتَّى إِذَا جَاءَنَا قَالَ يَا لَيْتَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ بُعْدَ الْمَشْرِقَيْنِ فَبِئْسَ الْقَرِينُ ( 38 )

تا آن گاه كه أو [ با دمسازش ] به حضور ما آيد ، [ خطاب به شيطان ] گويد : « اى كاش ميان من وتو ، فاصله خاور وباختر بود ، كه چه بد دمسازى هستى ! » ( 38 )

وَلَنْ يَنْفَعَكُمُ الْيَوْمَ إِذْ ظَلَمْتُمْ أَنَّكُمْ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ( 39 )

وامروز هرگز [ پشيمانى ] براي شما سود نمىبخشد ، چون ستم كرديد در حقيقت ، شما در عذاب ، مشترك خواهيد بود . ( 39 )

أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِي الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 40 )

پس آيا تو مىتوانى كران را شنوا كنى ، يا نابينايان وكسى را كه همواره در گمراهى آشكارى است راه نمايى ؟ ( 40 )

فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ ( 41 )

پس اگر ما تو را [ از دنيا ] ببريم ، قطعاً از آنان انتقام مىكشيم ، ( 41 )

أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ ( 42 )

يا [ اگر ] آنچه را به آنان وعده داده‌ايم به تو نشان دهيم حتماً ما بر آنان قدرت داريم . ( 42 )

فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 43 )

پس به آنچه به سوى تو وحى شده است چنگ دَرْزَنْ ، كه تو بر راهى راست قرار دارى . ( 43 )

وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ ( 44 )

وبه راستى كه [ قرآن ] براي تو وبراي قوم تو [ مايهء ] تذكّرى است ، وبه زودى [ در مورد آن ] پرسيده خواهيد شد . ( 44 )

وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِنْ دُونِ الرَّحْمَنِ آَلِهَةً يُعْبَدُونَ ( 45 )

واز رسولان ما كه پيش از تو گسيل داشتيم جويا شو آيا در برابرِ [ خداى ] رحمان ، خدايانى كه مورد پرستش قرار گيرند مقرّر داشته‌ايم ؟ ( 45 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآَيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ( 46 )

وهمانا موسى را با نشانه‌هاى خويش به سوى فرعون وسرانِ [ قوم ] أو روانه كرديم . پس گفت : « من فرستاده پروردگار جهانيانم . » ( 46 )

فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِآَيَاتِنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَضْحَكُونَ ( 47 )

پس چون آيات ما را براي آنان آورد ، ناگهان ايشان بر آنها خنده زدند . ( 47 )