القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٨٨

سورة الشورى

وَمِنْ آَيَاتِهِ الْجَوَارِي فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ( 32 )

واز نشانه‌هاى أو سفينه‌هاى كوه‌آسا در درياست . ( 32 )

إِنْ يَشَأْ يُسْكِنِ الرِّيحَ فَيَظْلَلْنَ رَوَاكِدَ عَلَى ظَهْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ( 33 )

اگر بخواهد باد را ساكن مىگرداند و [ سفينه‌ها ] بر پشت [ آب ] متوقّف مىمانند . قطعاً در اين [ امر ] براي هر شكيباى شكرگزارى نشانه‌هاست . ( 33 )

أَوْ يُوبِقْهُنَّ بِمَا كَسَبُوا وَيَعْفُ عَنْ كَثِيرٍ ( 34 )

يا به [ سزاىِ ] آنچه [ كشتىنشينان ] مرتكب شده‌اند هلاكشان كند ، و [ لي ] از بسيارى درمىگذرد . ( 34 )

وَيَعْلَمَ الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آَيَاتِنَا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 35 )

و [ تا ] آنان كه در آيات ما مجادله مىكنند ، بدانند كه ايشان را [ روىِ ] گريزى نيست . ( 35 )

فَمَا أُوتِيتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَأَبْقَى لِلَّذِينَ آَمَنُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 36 )

وآنچه به شما داده شده ، برخوردارى [ وكالاى ] زندگى دنياست ، وآنچه پيش خداست براي كساني كه گرويده‌اند وبه پروردگارشان اعتماد دارند بهتر وپايدارتر است . ( 36 )

وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ ( 37 )

وكساني كه از گناهان بزرگ وزشتكاريها خود را به دور مىدارند وچون به خشم درمىآيند درمىگذرند . ( 37 )

وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ ( 38 )

وكساني كه [ نداى ] پروردگارشان را پاسخ [ مثبت ] داده ونماز برپا كرده‌اند وكارشان در ميانشان مشورت است واز آنچه روزيشان داده‌ايم انفاق مىكنند . ( 38 )

وَالَّذِينَ إِذَا أَصَابَهُمُ الْبَغْيُ هُمْ يَنْتَصِرُونَ ( 39 )

وكساني كه چون ستم بر ايشان رسد ، يارى مىجويند [ وبه انتقام برمىخيزند ] . ( 39 )

وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُهَا فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ( 40 )

وجزاى بدى ، مانند آن ، بدى است . پس هر كه درگذرد ونيكوكارى كند ، پاداش أو بر [ عهدهء ] خداست . به راستى أو ستمگران را دوست نمىدارد . ( 40 )

وَلَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَئِكَ مَا عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ ( 41 )

وهر كه پس از ستم [ ديدنِ ] خود ، يارى جويد [ وانتقام گيرد ] راه [ نكوهشى ] بر ايشان نيست . ( 41 )

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 42 )

راه [ نكوهش ] تنها بر كساني است كه به مردم ستم مىكنند ، ودر [ روى ] زمين به ناحق سر برمىدارند . آنان عذابي دردناك [ در پيش ] خواهند داشت . ( 42 )

وَلَمَنْ صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ( 43 )

وهر كه صبر كند ودرگذرد ، مسلَّماً اين [ خويشتندارى ، حاكى ] از ارادهء قوى [ در ] كارهاست . ( 43 )

وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ وَلِيٍّ مِنْ بَعْدِهِ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَى مَرَدٍّ مِنْ سَبِيلٍ ( 44 )

وهر كه را خدا بىراه گذارد ، پس از أو يار [ وياور ] ى نخواهد داشت ، وستمگران را مىبينى كه چون عذاب را بنگرند مىگويند : « آيا راهى براي برگشتن [ به دنيا ] هست ؟ » ( 44 )