القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٨٧

سورة الشورى

ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ ( 23 )

اين همان [ پاداشى ] است كه خدا بندگان خود را كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند [ بدان ] مژده داده است . بگو : « به ازاى آن [ رسالت ] پاداشى از شما خواستار نيستم ، مگر دوستى دربارهء خويشاوندان . » وهر كس نيكى به جاى آورد [ وطاعتي اندوزد ] ، براي أو در ثواب آن خواهيم افزود . قطعاً خدا آمرزنده وقدرشناس است . ( 23 )

أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا فَإِنْ يَشَأِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 24 )

آيا مىگويند : « بر خدا دروغى بسته است ؟ » پس اگر خدا بخواهد بر دلت مُهر مىنَهد وخدا باطل را محو وحقيقت را با كلمات خويش پا برجا مىكند . اوست كه به راز دلها داناست . ( 24 )

وَهُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَعْفُو عَنِ السَّيِّئَاتِ وَيَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ ( 25 )

واوست كسى كه توبه را از بندگان خود مىپذيرد واز گناهان درمىگذرد وآنچه مىكنيد مىداند . ( 25 )

وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ ( 26 )

و [ درخواستِ ] كساني را كه ايمان آورده وكارهاى شايسته انجام داده‌اند أجابت مىكند واز فضل خويش به آنان زيادة مىدهد ، و [ لي ] براي كافران عذاب سختى خواهد بود . ( 26 )

وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ ( 27 )

واگر خدا روزى را بر بندگانش فراخ گرداند ، مسلَّماً در زمين سر به عصيان برمىدارند ، ليكن آنچه را بخواهد به اندازه‌اى [ كه مصلحت است ] فرومىفرستد . به راستى كه أو به [ حال ] بندگانش آگاه بيناست . ( 27 )

وَهُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ مَا قَنَطُوا وَيَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَهُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ ( 28 )

واوست كسى كه باران را - پس از آنكه [ مردم ] نوميد شدند - فرود مىآورد ، ورحمت خويش را مىگسترد وهموست سرپرست ستوده . ( 28 )

وَمِنْ آَيَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَثَّ فِيهِمَا مِنْ دَابَّةٍ وَهُوَ عَلَى جَمْعِهِمْ إِذَا يَشَاءُ قَدِيرٌ ( 29 )

واز نشانه‌هاى [ قدرتِ ] اوست آفرينش آسمانها وزمين وآنچه از [ أنواع ] جنبنده در ميان آن دو پراكنده است ، وأو هر گاه بخواهد بر گردآوردنِ آنان تواناست . ( 29 )

وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ ( 30 )

وهر [ گونه ] مصيبتى به شما برسد به سبب دستاورد خود شماست ، و [ خدا ] از بسيارى درمىگذرد . ( 30 )

وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ( 31 )

وشما در زمين درمانده‌كننده [ خدا ] نيستيد ، وجز خدا شما را سرپرست وياورى نيست . ( 31 )