القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٨٥

سورة الشورى

فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 11 )

پديدآورندهء آسمانها وزمين است . از خودتان براي شما جفتهايى قرار داد ، واز دامها [ نيز ] نر ومادة [ قرار داد ] . بدين وسيله شما را بسيار مىگرداند . چيزى مانند أو نيست واوست شنواى بينا . ( 11 )

لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 12 )

كليدهاى آسمانها وزمين از آنِ اوست . براي هر كس كه بخواهد روزى را گشاده يا تنگ مىگرداند . اوست كه بر هر چيزى داناست . ( 12 )

شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحًا وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِينَ مَا تَدْعُوهُمْ إِلَيْهِ اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشَاءُ وَيَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ ( 13 )

از [ احكامِ ] دين ، آنچه را كه به نوح در بارهء آن سفارش كرد ، براي شما تشريع كرد وآنچه را به تو وحى كرديم وآنچه را كه دربارهء آن به إبراهيم وموسى وعيسى سفارش نموديم كه : « دين را برپا داريد ودر آن تفرقه‌اندازى مكنيد . » بر مشركان آنچه كه ايشان را به سوى آن فرا مىخوانى ، گران مىآيد . خدا هر كه را بخواهد ، به سوى خود برمىگزيند ، وهر كه را كه از در توبه درآيد ، به سوى خود راه مىنمايد . ( 13 )

وَمَا تَفَرَّقُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ أُورِثُوا الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِهِمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ ( 14 )

وفقط پس از آنكه علم برايشان آمد ، راه تفرقه پيمودند [ آن هم ] به صرف حسد [ وبرترى جويى ] ميان همديگر . واگر سخنى [ داير بر تأخير عذاب ] از جانب پروردگارت تا زماني معيّن ، پيشى نگرفته بود ، قطعاً ميانشان داورى شده بود . وكساني كه بعد از آنان كتاب [ تورات ] را ميراث يافتند واقعاً دربارهء أو در ترديدى سخت [ دچار ] اند . ( 14 )

فَلِذَلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَقُلْ آَمَنْتُ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ لَا حُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ( 15 )

بنا بر اين به دعوت پرداز ، وهمان گونه كه مأمورى ايستادگى كن ، وهوسهاى آنان را پيروى مكن وبگو : « به هر كتابي كه خدا نازل كرده است ايمان آوردم ومأمور شدم كه ميان شما عدالت كنم خدا پروردگار ما وپروردگار شماست اعمال ما از آنِ ما واعمال شما از آنِ شماست ميان ما وشما خصومتى نيست خدا ميان ما را جمع مىكند ، وفرجام به سوى اوست . ( 15 )