القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٨٣
سورة فصلت
إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَمَا تَخْرُجُ مِنْ ثَمَرَاتٍ مِنْ أَكْمَامِهَا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنْثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكَائِي قَالُوا آَذَنَّاكَ مَا مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ( 47 )
دانستن هنگام رستاخيز فقط منحصر به اوست ، وميوه‌ها از غلافهايشان بيرون نمىآيند وهيچ مادينه‌اى بار نمىگيرد وبار نمىگذارد مگر آنكه أو به آن علم دارد . وروزى كه [ خدا ] آنان را ندا مىدهد : « شريكان من كجايند ؟ » مىگويند : « با بانگ رسا به تو مىگوييم كه هيچ گواهى از ميان ما نيست . » ( 47 )
وَضَلَّ عَنْهُمْ مَا كَانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوا مَا لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 48 )
وآنچه از پيش مىخواندند ، از [ نظرِ ] آنان ناپديد مىشود ومىدانند كه آنان را روى گريز نيست . ( 48 )
لَا يَسْأَمُ الْإِنْسَانُ مِنْ دُعَاءِ الْخَيْرِ وَإِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَئُوسٌ قَنُوطٌ ( 49 )
انسان از دعاى خير خسته نمىشود ، وچون آسيبى به أو رسد مأيوس [ و ] نوميد مىگردد . ( 49 )
وَلَئِنْ أَذَقْنَاهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هَذَا لِي وَمَا أَظُنُّ السَّاعَةَ قَائِمَةً وَلَئِنْ رُجِعْتُ إِلَى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنَى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِمَا عَمِلُوا وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذَابٍ غَلِيظٍ ( 50 )
واگر از جانب خود رحمتي - پس از زيانى كه به أو رسيده است - بچشانيم ، قطعاً خواهد گفت : « من سزاوار آنم وگمان ندارم كه رستاخيز برپا شود ، واگر هم به سوى پروردگارم بازگردانيده شوم ، قطعاً نزد أو برايم خوبى خواهد بود . « پس بدون شكّ ، كساني را كه كفران كرده‌اند ، به آنچه انجام داده‌اند آگاه خواهيم كرد ، ومسلماً از عذابي سخت به آنان خواهيم چشانيد . ( 50 )
وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ ( 51 )
وچون انسان را نعمت بخشيم ، روى برتابد وخود را كنار كشد ، وچون آسيبى بدو رسد دست به دعاى فراوان بردارد . ( 51 )
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ كَانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ ( 52 )
بگو : « به من خبر دهيد ، اگر [ قرآن ] از نزد خدا [ آمده ] باشد وآن را انكار كرده باشيد ، چه كسى گمراه‌تر از آن كس خواهد بود كه به مخالفتي دور ودراز [ دچار ] آمده باشد ؟ » ( 52 )
سَنُرِيهِمْ آَيَاتِنَا فِي الْآَفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 53 )
به زودى نشانه‌هاى خود را در أفقها [ ى گوناگون ] ودر دلهايشان بديشان خواهيم نمود ، تا برايشان روشن گردد كه أو خود حقّ است . آيا كافى نيست كه پروردگارت خود شاهد هر چيزى است ؟ ( 53 )
أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقَاءِ رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ ( 54 )
آرى ، آنان در لقاى پروردگارشان ترديد دارند . آگاه باش كه مسلماً أو به هر چيزى احاطه دارد . ( 54 )