القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٩
سورة فصلت
فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا وَزَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَحِفْظًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 12 )
پس آنها را [ به صورت ] هفت آسمان ، در دو هنگام مقرّر داشت ودر هر آسمانى كار [ مربوط به ] آن را وحى فرمود ، وآسمانِ [ اين ] دنيا را به چراغها آذين كرديم و [ آن را نيك ] نگاه داشتيم اين است اندازهگيرىِ آن نيرومند دانا . ( 12 )
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ ( 13 )
پس اگر روى برتافتند بگو : « شما را از آذرخشى چون آذرخش عاد وثمود بر حذر داشتم . » ( 13 )
إِذْ جَاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ قَالُوا لَوْ شَاءَ رَبُّنَا لَأَنْزَلَ مَلَائِكَةً فَإِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ ( 14 )
چون فرستادگان [ ما ] از پيش رو واز پشت سرشان بر آنان آمدند [ وگفتند : ] « زنهار ، جز خدا را مپرستيد » ، گفتند : « اگر پروردگار ما مىخواست ، قطعاً فرشتگانى فرومىفرستاد ، پس ما به آنچه بدان فرستاده شدهايد كافريم . » ( 14 )
فَأَمَّا عَادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَقَالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَكَانُوا بِآَيَاتِنَا يَجْحَدُونَ ( 15 )
وامّا عاديان ، به ناحقّ ، در زمين سر برافراشتند وگفتند : « از ما نيرومندتر كيست ؟ » آيا ندانستهاند كه آن خدايى كه خلقشان كرده خود از ايشان نيرومندتر است ؟ ودر نتيجة آيات ما را انكار مىكردند . ( 15 )
فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا صَرْصَرًا فِي أَيَّامٍ نَحِسَاتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذَابَ الْخِزْيِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَعَذَابُ الْآَخِرَةِ أَخْزَى وَهُمْ لَا يُنْصَرُونَ ( 16 )
پس بر آنان تندبادى توفنده در روزهايى شوم فرستاديم تا در زندگى دنيا عذاب رسوايى را بدانان بچشانيم وقطعاً عذاب آخرت رسواكنندهتر است وآنان يارى نخواهند شد . ( 16 )
وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَى عَلَى الْهُدَى فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 17 )
وامّا ثموديان : پس آنان را راهبرى كرديم و [ لي ] كوردلى را بر هدايت ترجيح دادند ، پس به [ كيفر ] آنچه مرتكب مىشدند صاعقهء عذابِ خفّتآور آنان را فروگرفت . ( 17 )
وَنَجَّيْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ ( 18 )
وكساني را كه ايمان آورده بودند وپروا مىداشتند رهانيديم . ( 18 )
وَيَوْمَ يُحْشَرُ أَعْدَاءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ ( 19 )
و [ ياد كن ] روزى را كه دشمنان خدا به سوى آتش گردآورده وبازداشت [ ودسته دسته تقسيم ] مىشوند . ( 19 )
حَتَّى إِذَا مَا جَاءُوهَا شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَأَبْصَارُهُمْ وَجُلُودُهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 20 )
تا چون بدان رسند ، گوششان وديدگانشان وپوستشان به آنچه مىكردهاند ، بر ضدّشان گواهى دهند . ( 20 )