القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٨

سورة فصلت

سورة فصلت

* ( سورة فصلت ) *

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ حم ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، حاء ، ميم . ( 1 )

تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ( 2 )

وحى [ نامه ] اى است از جانب [ خداى ] رحمتگر مهربان . ( 2 )

كِتَابٌ فُصِّلَتْ آَيَاتُهُ قُرْآَنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 3 )

كتابي است كه آيات آن ، به روشنى بيان شده . قرآني است به زبان عربى براي مردمى كه مىدانند . ( 3 )

بَشِيرًا وَنَذِيرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا يَسْمَعُونَ ( 4 )

بشارتگر وهشداردهنده است . و [ لي ] بيشتر آنان رويگردان شدند ، در نتيجة [ چيزى را ] نمىشنوند . ( 4 )

وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ وَفِي آَذَانِنَا وَقْرٌ وَمِنْ بَيْنِنَا وَبَيْنِكَ حِجَابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنَا عَامِلُونَ ( 5 )

وگفتند : « دلهاى ما از آنچه ما را به سوى آن مىخوانى سخت محجوب ومهجور است . ودر گوشهاى ما سنگينى وميان ما وتو پرده‌اى است پس تو كار خود را بكن ما [ هم ] كار خود را مىكنيم . » ( 5 )

قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَاسْتَقِيمُوا إِلَيْهِ وَاسْتَغْفِرُوهُ وَوَيْلٌ لِلْمُشْرِكِينَ ( 6 )

بگو : « من ، بشرى چون شمايم ، جز اينكه به من وحى مىشود كه خداى شما خدايى يگانه است . پس مستقيماً به سوى أو بشتابيد واز أو آمرزش بخواهيد . وواي بر مشركان . » ( 6 )

الَّذِينَ لَا يُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ بِالْآَخِرَةِ هُمْ كَافِرُونَ ( 7 )

همان كساني كه زكات نمىدهند وآنان كه به آخرت ناباورند . ( 7 )

إِنَّ الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ( 8 )

كساني كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند آنان را پاداشى بىپايان است . ( 8 )

قُلْ أَئِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَنْدَادًا ذَلِكَ رَبُّ الْعَالَمِينَ ( 9 )

بگو : « آيا اين شماييد كه واقعاً به آن كسى كه زمين را در دو هنگام آفريد ، كفر مىورزيد وبراي أو همتايانى قرار مىدهيد ؟ اين است پروردگار جهانيان . » ( 9 )

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِنْ فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاءً لِلسَّائِلِينَ ( 10 )

ودر [ زمين ] ، از فراز آن [ لنگرآسا ] كوه‌ها نهاد ودر آن خير فراوان پديد آورد ، ومواد خوراكى آن را در چهار روز اندازه‌گيرى كرد [ كه ] براي خواهندگان ، درست [ ومتناسب با نيازهايشان ] است . ( 10 )

ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ( 11 )

سپس آهنگِ [ آفرينشِ ] آسمان كرد ، وآن بخارى بود . پس به آن وبه زمين فرمود : « خواه يا ناخواه بياييد . » آن دو گفتند : « فرمانپذير آمديم . » ( 11 )