القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٣

سورة غافر

وَيَا قَوْمِ مَا لِي أَدْعُوكُمْ إِلَى النَّجَاةِ وَتَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ ( 41 )

واى قوم من ، چه شده است كه من شما را به نجات فرامىخوانم و [ شما ] مرا به آتش فرامىخوانيد ؟ ( 41 )

تَدْعُونَنِي لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ وَأُشْرِكَ بِهِ مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ وَأَنَا أَدْعُوكُمْ إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ ( 42 )

مرا فرامىخوانيد تا به خدا كافر شوم وچيزى را كه بدان علمي ندارم با أو شريك گردانم ومن شما را به سوى آن ارجمند آمرزنده دعوت مىكنم . ( 42 )

لَا جَرَمَ أَنَّمَا تَدْعُونَنِي إِلَيْهِ لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِي الدُّنْيَا وَلَا فِي الْآَخِرَةِ وَأَنَّ مَرَدَّنَا إِلَى اللَّهِ وَأَنَّ الْمُسْرِفِينَ هُمْ أَصْحَابُ النَّارِ ( 43 )

آنچه مرا به سوى آن دعوت مىكنيد ، به ناچار نه در دنيا ونه در آخرت [ درخورِ ] خواندن نيست ، ودر حقيقت ، برگشت ما به سوى خداست ، وافراطگران همدمان آتشند . ( 43 )

فَسَتَذْكُرُونَ مَا أَقُولُ لَكُمْ وَأُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ( 44 )

پس به زودى آنچه را به شما مىگويم به ياد خواهيد آورد . وكارم را به خدا مىسپارم خداست كه به [ حال ] بندگان [ خود ] بيناست . » ( 44 )

فَوَقَاهُ اللَّهُ سَيِّئَاتِ مَا مَكَرُوا وَحَاقَ بِآَلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذَابِ ( 45 )

پس خدا أو را از عواقب سوء آنچه نيرنگ مىكردند حمايت فرمود ، وفرعونيان را عذاب سخت فروگرفت . ( 45 )

النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْهَا غُدُوًّا وَعَشِيًّا وَيَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آَلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ ( 46 )

[ اينك هر ] صبح وشام بر آتش عرضه مىشوند ، وروزى كه رستاخيز برپا شود [ فرياد مىرسد كه : ] « فرعونيان را در سختترين [ أنواع ] عذاب درآوريد . » ( 46 )

وَإِذْ يَتَحَاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفَاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعًا فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِيبًا مِنَ النَّارِ ( 47 )

وآن گاه كه در آتش شروع به آوردن حجّت مىكنند ، زيردستان به كساني كه گردنكش بودند ، مىگويند : « ما پيرو شما بوديم پس آيا مىتوانيد پاره‌اى از اين آتش را از ما دفع كنيد ؟ » ( 47 )

قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِيهَا إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبَادِ ( 48 )

كساني كه گردنكشى مىكردند ، مىگويند : « [ اكنون ] همهء ما در آن هستيم . خداست كه ميان بندگان [ خود ] داورى كرده است . » ( 48 )

وَقَالَ الَّذِينَ فِي النَّارِ لِخَزَنَةِ جَهَنَّمَ ادْعُوا رَبَّكُمْ يُخَفِّفْ عَنَّا يَوْمًا مِنَ الْعَذَابِ ( 49 )

وكساني كه در آتشند ، به نگهبانان جهنّم مىگويند : « پروردگارتان را بخوانيد تا يك روز از اين عذاب را به ما تخفيف دهد . » ( 49 )