القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٢

سورة غافر

وَلَقَدْ جَاءَكُمْ يُوسُفُ مِنْ قَبْلُ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا زِلْتُمْ فِي شَكٍّ مِمَّا جَاءَكُمْ بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ مِنْ بَعْدِهِ رَسُولًا كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُرْتَابٌ ( 34 )

وبه يقين ، يوسف پيش از اين ، دلايل آشكار براي شما آورد ، واز آنچه براي شما آورد همواره در ترديد بوديد تا وقتي كه از دنيا رفت ، گفتيد : « خدا بعد از أو هرگز فرستاده‌اى را برنخواهد انگيخت . » اين گونه ، خدا هر كه را افراطگر شكّاك است ، بي راه مىگذارد . ( 34 )

الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آَيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ وَعِنْدَ الَّذِينَ آَمَنُوا كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ ( 35 )

كساني كه دربارهء آيات خدا - بدون حجّتى كه براي آنان آمده باشد - مجادله مىكنند ، [ اين ستيزه ] در نزد خدا ونزد كساني كه ايمان آورده‌اند [ مايهء ] عداوت بزرگى است . اين گونه ، خدا بر دل هر متكبّر وزورگويى مُهر مىنهد . ( 35 )

وَقَالَ فِرْعَوْنُ يَا هَامَانُ ابْنِ لِي صَرْحًا لَعَلِّي أَبْلُغُ الْأَسْبَابَ ( 36 )

وفرعون گفت : « اى هامان ، براي من كوشكى بلند بساز ، شايد من به آن راهها برسم : ( 36 )

أَسْبَابَ السَّمَاوَاتِ فَأَطَّلِعَ إِلَى إِلَهِ مُوسَى وَإِنِّي لَأَظُنُّهُ كَاذِبًا وَكَذَلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَوْنَ سُوءُ عَمَلِهِ وَصُدَّ عَنِ السَّبِيلِ وَمَا كَيْدُ فِرْعَوْنَ إِلَّا فِي تَبَابٍ ( 37 )

راههاى [ دستيابى به ] آسمانها ، تا از خداى موسى اطلاع حاصل كنم ومن أو را سخت دروغپرداز مىپندارم . » واين گونه براي فرعون ، زشتى كأرش آراسته شد واز راه [ راست ] بازماند ونيرنگ فرعون جز به تباهى نيانجاميد . ( 37 )

وَقَالَ الَّذِي آَمَنَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشَادِ ( 38 )

وآن كس كه ايمان آورده بود گفت : « اى قوم من ، مرا پيروى كنيد تا شما را به راه درست هدايت كنم . ( 38 )

يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآَخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ ( 39 )

اى قوم من ، اين زندگى دنيا تنها كالايى [ ناچيز ] است ، ودر حقيقت ، آن آخرت است كه سراى پايدار است . ( 39 )

مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلَا يُجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 40 )

هر كه بدى كند ، جز به مانند آن كيفر نمىيابد وهر كه كار شايسته كند - چه مرد باشد يا زن - در حالي كه ايمان داشته باشد ، در نتيجة آنان داخل بهشت مىشوند ودر آنجا بىحساب روزى مىيابند . ( 40 )