القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٧٠

سورة غافر

الْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ( 17 )

امروز هر كسى به [ موجب ] آنچه انجام داده است كيفر مىيابد . امروز ستمى نيست آرى ، خدا زود شمار است . ( 17 )

وَأَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآَزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَنَاجِرِ كَاظِمِينَ مَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلَا شَفِيعٍ يُطَاعُ ( 18 )

وآنها را از آن روزِ قريب [ الوقوع ] بترسان ، آن گاه كه جانها به گلوگاه مىرسد در حالي كه اندوه خود را فرومىخورند . براي ستمگران نه يارى است ونه شفاعتگرى كه مورد أطاعت باشد . ( 18 )

يَعْلَمُ خَائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَمَا تُخْفِي الصُّدُورُ ( 19 )

[ خدا ] نگاههاى دزدانه وآنچه را كه دلها نهان مىدارند ، مىداند . ( 19 )

وَاللَّهُ يَقْضِي بِالْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لَا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ إِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ( 20 )

وخداست كه به حقّ داورى مىكند ، وكساني را كه در برابر أو مىخوانند [ عاجزند و ] به چيزى داورى نمىكنند در حقيقت ، خداست كه خود شنواى بيناست . ( 20 )

أَوَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنْظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ كَانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ كَانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَآَثَارًا فِي الْأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَمَا كَانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَاقٍ ( 21 )

آيا در زمين نگرديده‌اند تا ببينند فرجام كساني كه پيش از آنها [ زيسته ] اند چگونه بوده است ؟ آنها از ايشان نيرومندتر [ بوده ] وآثار [ پايدارترى ] در روى زمين [ از خود باقي گذاشتند ] ، با اين همه ، خدا آنان را به كيفر گناهانشان گرفتار كرد ودر برابر خدا حمايتگرى نداشتند . ( 21 )

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَكَفَرُوا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ إِنَّهُ قَوِيٌّ شَدِيدُ الْعِقَابِ ( 22 )

اين [ كيفر ] از آن روى بود كه پيامبرانشان دلايل آشكار برايشان مىآوردند ولى [ آنها ] انكار مىكردند . پس خدا [ گريبان ] آنها را گرفت ، زيرا أو نيرومند سختكيفر است . ( 22 )

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآَيَاتِنَا وَسُلْطَانٍ مُبِينٍ ( 23 )

وبه يقين ، موسى را با آيات خود وحجّتى آشكار فرستاديم ، ( 23 )

إِلَى فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَقَارُونَ فَقَالُوا سَاحِرٌ كَذَّابٌ ( 24 )

به سوى فرعون وهامان وقارون ، [ امّا آنان ] گفتند : « افسونگرى شيّاد است . » ( 24 )

فَلَمَّا جَاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنَا قَالُوا اقْتُلُوا أَبْنَاءَ الَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ وَاسْتَحْيُوا نِسَاءَهُمْ وَمَا كَيْدُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ ( 25 )

پس وقتي حقيقت را از جانب ما براي آنان آورد ، گفتند : « پسران كساني را كه با أو ايمان آورده‌اند بكشيد وزنانشان را زنده بگذاريد . » و [ لي ] نيرنگ كافران جز در گمراهى نيست . ( 25 )