القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦٩
سورة غافر
رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آَبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 8 )
« پروردگارا ، آنان را در باغهاى جاويد كه وعده‌شان داده‌اى ، با هر كه از پدران وهمسران وفرزندانشان كه به صلاح آمده‌اند ، داخل كن ، زيرا تو خود ارجمند وحكيمى . ( 8 )
وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ وَمَنْ تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 9 )
وآنان را از بديها نگاه دار ، وهر كه را در آن روز از بديها حفظ كنى ، البتّه رحمتش كرده‌اى واين همان كاميابى بزرگ است . » ( 9 )
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ مَقْتِكُمْ أَنْفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمَانِ فَتَكْفُرُونَ ( 10 )
كساني كه كافر بوده‌اند مورد ندا قرار مىگيرند كه : « قطعاً دشمنى خدا از دشمنى شما نسبت به همديگر سختتر است ، آن گاه كه به سوى ايمان فراخوانده مىشديد وانكار مىورزيديد . » ( 10 )
قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ ( 11 )
مىگويند : « پروردگارا ، دو بار ما را به مرگ رسانيدى ودو بار ما را زنده گردانيدى . به گناهانمان اعتراف كرديم پس آيا راه بيرونشدنى [ از آتش ] هست ؟ » ( 11 )
ذَلِكُمْ بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَإِنْ يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ ( 12 )
اين [ كيفر ] از آن روى براي شماست كه چون خدا به تنهايى خوانده مىشد ، كفر مىورزيديد وچون به أو شرك آورده مىشد ، [ آن را ] باور مىكرديد . پس [ امروز ] فرمان از آنِ خداى والاي بزرگ است . ( 12 )
هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آَيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّمَاءِ رِزْقًا وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ ( 13 )
اوست آن كس كه نشانه‌هاى خود را به شما مىنماياند وبراي شما از آسمان روزى مىفرستد ، وجز آن كس كه توبه‌كار است [ كسى ] پند نمىگيرد . ( 13 )
فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ( 14 )
پس خدا را پاكدلانه فراخوانيد ، هر چند ناباوران را ناخوش افتد . ( 14 )
رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلَاقِ ( 15 )
بالابرندهء درجات ، خداوند عرش ، به هر كس از بندگانش كه خواهد آن روح [ فرشته ] را ، به فرمان خويش مىفرستد ، تا [ مردم را ] از روز ملاقاة [ با خدا ] بترساند . ( 15 )
يَوْمَ هُمْ بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ( 16 )
آن روز كه آنان ظاهر گردند ، چيزى از آنها بر خدا پوشيده نمىماند . امروز فرمانروايى از آنِ كيست ؟ از آنِ خداوند يكتاى قهّار است . ( 16 )