القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦٦

سورة الزمر

أَوْ تَقُولَ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي لَكُنْتُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ( 57 )

يا بگويد : « اگر خدايم هدايت مىكرد ، مسلَّماً از پرهيزگاران بودم . » ( 57 )

أَوْ تَقُولَ حِينَ تَرَى الْعَذَابَ لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً فَأَكُونَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ( 58 )

يا چون عذاب را ببيند ، بگويد : « كاش مرا برگشتى بود تا از نيكوكاران مىشدم . » ( 58 )

بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ آَيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ( 59 )

[ به أو گويند : ] آرى ، نشانه‌هاى من بر تو آمد وآنها را تكذيب كردى وتكبّر ورزيدى واز [ جملهء ] كافران شدى . ( 59 )

وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ تَرَى الَّذِينَ كَذَبُوا عَلَى اللَّهِ وُجُوهُهُمْ مُسْوَدَّةٌ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِلْمُتَكَبِّرِينَ ( 60 )

وروز قيامت كساني را كه بر خدا دروغ بسته‌اند روسياه مىبينى ، آيا جاى سركشان در جهنم نيست ؟ ( 60 )

وَيُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوْا بِمَفَازَتِهِمْ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 61 )

وخدا كساني را كه تقوا پيشه كرده‌اند ، به [ پاسِ ] كارهايى كه مايهء رستگارىشان بوده ، نجات مىدهد . عذاب به آنان نمىرسد وغمگين نخواهند گرديد . ( 61 )

اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ( 62 )

خدا آفريدگار هر چيزى است ، واوست كه بر هر چيز نگهبان است . ( 62 )

لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآَيَاتِ اللَّهِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ( 63 )

كليدهاى آسمان وزمين از آنِ اوست ، وكساني كه نشانه‌هاى خدا را انكار كردند ، آنانند كه زيانكارانند . ( 63 )

قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ ( 64 )

بگو : « اى نادانان ، آيا مرا وأدار مىكنيد كه جز خدا را بپرستم ؟ » ( 64 )

وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ( 65 )

وقطعاً به تو وبه كساني كه پيش از تو بودند وحى شده است : « اگر شرك ورزى حتماً كردارت تباه ومسلَّماً از زيانكاران خواهى شد . » ( 65 )

بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ ( 66 )

بلكه خدا را بپرست واز سپاسگزاران باش . ( 66 )

وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 67 )

وخدا را آن چنان كه بايد به بزرگى نشناخته‌اند ، وحال آنكه روز قيامت زمين يكسره در قبضه [ قدرت ] اوست ، وآسمانها درپيچيده به دست اوست أو منزّه است وبرتر است از آنچه [ با وى ] شريك مىگردانند . ( 67 )