القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦٤

سورة الزمر

إِنَّا أَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّ فَمَنِ اهْتَدَى فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ( 41 )

ما اين كتاب را براي [ رهبرىِ ] مردم به حق بر تو فروفرستاديم . پس هر كس هدايت شود ، به سود خود اوست ، وهر كس بيراهه رود ، تنها به زيان خودش گمراه مىشود ، وتو بر آنها وكيل نيستى . ( 41 )

اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَيُرْسِلُ الْأُخْرَى إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآَيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 42 )

خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامى بازمىستاند ، و [ نيز ] روحي را كه در [ موقع ] خوابش نمرده است [ قبض مىكند ] پس آن [ نفسي ] را كه مرگ را بر أو واجب كرده نگاه مىدارد ، وآن ديگر [ نَفْسها ] را تا هنگامى معيّن [ به سوى زندگىِ دنيا ] بازپس مىفرستد . قطعاً در اين [ امر ] براي مردمى كه مىانديشند نشانه‌هايى [ از قدرت خدا ] ست . ( 42 )

أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ ( 43 )

آيا غير از خدا شفاعتگرانى براي خود گرفته‌اند ؟ بگو : « آيا هر چند اختيار چيزى را نداشته باشند ونينديشند ؟ » ( 43 )

قُلْ لِلَّهِ الشَّفَاعَةُ جَمِيعًا لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 44 )

بگو : « شفاعت ، يكسره از آنِ خداست . فرمانروايى آسمانها وزمين خاصّ اوست سپس به سوى أو باز گردانيده مىشويد . » ( 44 )

وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآَخِرَةِ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ( 45 )

وچون خدا به تنهايى ياد شود ، دلهاى كساني كه به آخرت ايمان ندارند ، منزجر مىگردد ، وچون كساني غير از أو ياد شوند ، بناگاه آنان شادمانى مىكنند . ( 45 )

قُلِ اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 46 )

بگو : « بار الها ، اى پديدآورندهء آسمانها وزمين ، [ اى ] داناى نهان وآشكار ، تو خود در ميان بندگانت بر سر آنچه اختلاف مىكردند ، داورى مىكنى . » ( 46 )

وَلَوْ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ مِنْ سُوءِ الْعَذَابِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَبَدَا لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مَا لَمْ يَكُونُوا يَحْتَسِبُونَ ( 47 )

واگر آنچه در زمين است ، يكسره براي كساني كه ظلم كرده‌اند باشد ونظيرش [ نيز ] با آن باشد ، قطعاً [ همهء ] آن را براي رهايى خودشان از سختى عذابِ روز قيامت خواهند داد ، وآنچه تصوّر [ ش را ] نمىكردند ، از جانب خدا برايشان آشكار مىگردد . ( 47 )