القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦١

سورة الزمر

قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَهُ الدِّينَ ( 11 )

بگو : « من مأمورم كه خدا را - در حالي كه آيينم را براي أو خالص گردانيده‌ام - بپرستم . ( 11 )

وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ( 12 )

ومأمورم كه نخستينِ مسلمانان باشم . » ( 12 )

قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( 13 )

بگو : « من اگر به پروردگارم عصيان ورزم ، از عذاب روزى هولناك مىترسم . » ( 13 )

قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِينِي ( 14 )

بگو : « خدا را مىپرستم در حالي كه دينم را براي أو بىآلايش مىگردانم . ( 14 )

فَاعْبُدُوا مَا شِئْتُمْ مِنْ دُونِهِ قُلْ إِنَّ الْخَاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَلَا ذَلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ ( 15 )

پس هر چه را غير از أو مىخواهيد ، بپرستيد « [ ولى به آنان ] بگو : » زيانكاران در حقيقت كسانىاند كه به خود وكسانشان در روز قيامت زيان رسانده‌اند آرى ، اين همان خسران آشكار است . » ( 15 )

لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَمِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ذَلِكَ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهِ عِبَادَهُ يَا عِبَادِ فَاتَّقُونِ ( 16 )

آنها از بالاى سرشان چترهايى از آتش خواهند داشت واز زير پايشان [ نيز ] طَبَقهايى [ آتشين است ] ، اين [ كيفرى ] است كه خدا بندگانش را به آن بيم مىدهد . اى بندگان من ، از من بترسيد . ( 16 )

وَالَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوهَا وَأَنَابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرَى فَبَشِّرْ عِبَادِ ( 17 )

و [ لي ] آنان كه خود را از طاغوت به دور مىدارند تا مبادا أو را بپرستند وبه سوى خدا بازگشته‌اند آنان را مژده باد ، پس بشارت ده به آن بندگان من كه : ( 17 )

الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُولَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُولَئِكَ هُمْ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 18 )

به سخن گوش فرامىدهند وبهترين آن را پيروى مىكنند اينانند كه خدايشان راه نموده واينانند همان خردمندان . ( 18 )

أَفَمَنْ حَقَّ عَلَيْهِ كَلِمَةُ الْعَذَابِ أَفَأَنْتَ تُنْقِذُ مَنْ فِي النَّارِ ( 19 )

پس آيا كسى كه فرمان عذاب بر أو واجب آمده [ كجا روى رهايى دارد ] ؟ آيا تو كسى را كه در آتش است مىرهانى ؟ ( 19 )

لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَبْنِيَّةٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَعْدَ اللَّهِ لَا يُخْلِفُ اللَّهُ الْمِيعَادَ ( 20 )

ليكن كساني كه از پروردگارشان پروا داشتند ، براي ايشان غرفه‌هايى است كه بالاى آنها غرفه‌هايى [ ديگر ] بنا شده است نهرها از زير آن روان است . وعدهء خداست خدا خلاف وعده نمىكند . ( 20 )

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَلَكَهُ يَنَابِيعَ فِي الْأَرْضِ ثُمَّ يُخْرِجُ بِهِ زَرْعًا مُخْتَلِفًا أَلْوَانُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَجْعَلُهُ حُطَامًا إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِأُولِي الْأَلْبَابِ ( 21 )

مگر نديده‌اى كه خدا از آسمان ، آبى فرود آورد پس آن را به چشمه‌هايى كه در [ طبقات زيرينِ ] زمين است راه داد ، آن گاه به وسيلهء آن كشتزارى را كه رنگهاى آن گوناگون است بيرون مىآورد ، سپس خشك مىگردد ، آن گاه آن را زرد مىبينى ، سپس خاشاكش مىگرداند . قطعاً در اين [ دگرگونيها ] براي صاحبان خرد عبرتي است . ( 21 )