القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٦٠
سورة الزمر
خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ( 6 )
شما را از نفسي واحد آفريد ، سپس جفتش را از آن قرار داد ، وبراي شما از دامها هشت قسم پديد آورد . شما را در شكمهاى مادرانتان آفرينشى پس از آفرينشى [ ديگر ] در تاريكيهاى سه گانه [ : مشيمه ورحم وشكم ] خلق كرد . اين است خدا ، پروردگار شما ، فرمانروايى [ وحكومت مطلق ] از آنِ اوست . خدايى جز أو نيست ، پس چگونه [ وكجا از حقّ ] برگردانيده مىشويد ؟ ( 6 )
إِنْ تَكْفُرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكُمْ وَلَا يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ وَإِنْ تَشْكُرُوا يَرْضَهُ لَكُمْ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ( 7 )
اگر كفر ورزيد ، خدا از شما سخت بىنياز است وبراي بندگانش كفران را خوش نمىدارد ، واگر سپاس داريد آن را براي شما مىپسندد ، وهيچ بردارندهاى بارِ [ گناه ] ديگرى را برنمىدارد ، آن گاه بازگشت شما به سوى پروردگارتان است ، وشما را به آنچه مىكرديد خبر خواهد داد ، كه أو به راز دلها داناست . ( 7 )
وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيبًا إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُو إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَنْدَادًا لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ ( 8 )
وچون به انسان آسيبى رسد ، پروردگارش را - در حالي كه به سوى أو بازگشتكننده است - مىخواند سپس چون أو را از جانب خود نعمتي عطا كند ، آن [ مصيبتى ] را كه در رفعِ آن پيشتر به درگاه أو دعا مىكرد ، فراموش مىنمايد وبراي خدا همتايانى قرار مىدهد تا [ خود وديگران را ] از راه أو گمراه گرداند . بگو : « به كفرت اندكى برخوردار شو كه تو از أهل آتشى . » ( 8 )
أَمْ مَنْ هُوَ قَانِتٌ آَنَاءَ اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ الْآَخِرَةَ وَيَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُولُو الْأَلْبَابِ ( 9 )
[ آيا چنين كسى بهتر است ] يا آن كسى كه أو در طول شب در سجده وقيام أطاعت [ خدا ] مىكند [ و ] از آخرت مىترسد ورحمت پروردگارش را اميد دارد ؟ بگو : « آيا كساني كه مىدانند وكساني كه نمىدانند يكسانند ؟ » تنها خردمندانند كه پندپذيرند . ( 9 )
قُلْ يَا عِبَادِ الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُمْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ( 10 )
بگو : « اى بندگان من كه ايمان آوردهايد ، از پروردگارتان پروا بداريد . براي كساني كه در اين دنيا خوبى كردهاند ، نيكى خواهد بود ، وزمين خدا فراخ است . بىترديد ، شكيبايان پاداش خود را بىحساب [ و ] به تمام خواهند يافت . » ( 10 )