القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٥٧
سورة ص
وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرَى لِأُولِي الْأَلْبَابِ ( 43 )
و [ مجدّداً ] كسانش را ونظايرِ آنها را همراه آنها به أو بخشيديم ، تا رحمتي از جانب ما وعبرتي براي خردمندان باشد . ( 43 )
وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 44 )
[ وبه أو گفتيم : ] « يك بسته تركه به دستت برگير و [ همسرت را ] با آن بزن وسوگند مشكن . » ما أو را شكيبا يافتيم . چه نيكوبندهاى ! به راستى أو توبهكار بود . ( 44 )
وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ ( 45 )
وبندگان ما إبراهيم وإسحاق ويعقوب را كه نيرومند وديدهور بودند به يادآور . ( 45 )
إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ ( 46 )
ما آنان را با موهبت ويژهاى - كه يادآورىِ آن سراى بود - خالص گردانيديم . ( 46 )
وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ ( 47 )
وآنان در پيشگاه ما جدّا از برگزيدگان نيكانند . ( 47 )
وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِنَ الْأَخْيَارِ ( 48 )
وإسماعيل ويَسَع وذو الكِفل را به ياد آور [ كه ] همه از نيكانند . ( 48 )
هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآَبٍ ( 49 )
اين يادكردى است ، وقطعاً براي پرهيزگاران فرجامى نيك است . ( 49 )
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوَابُ ( 50 )
باغهاى هميشگى در حالي كه درهاى [ آنها ] برايشان گشوده است . ( 50 )
مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ ( 51 )
در آنجا تكيه مىزنند [ و ] ميوههاى فراوان ونوشيدنى در آنجا طلب مىكنند . ( 51 )
وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ ( 52 )
ونزدشان [ دلبرانِ ] فروهشتهنگاه همسال است . ( 52 )
هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ ( 53 )
اين است آنچه براي روز حساب به شما وعده داده مىشد . ( 53 )
إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ ( 54 )
[ مىگويند : ] « در حقيقت ، اين روزىِ ماست وآن را پايانى نيست . » ( 54 )
هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآَبٍ ( 55 )
اين است [ حالِ بهشتيان ] و [ امّا ] براي طغيانگران واقعاً بد فرجامى است . ( 55 )
جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ ( 56 )
به جهنّم درمىآيند ، وچه بد آرامگاهى است . ( 56 )
هَذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ ( 57 )
اين جوشاب وچركاب است ، بايد آن را بچشند . ( 57 )
وَآَخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ ( 58 )
واز همين گونه ، أنواع ديگر [ عذابها ] . ( 58 )
هَذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ ( 59 )
اينها گروهىاند كه با شما به اجبار [ در آتش ] درمىآيند . بدا به حال آنها ، زيرا آنان داخل آتش مىشوند . ( 59 )
قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا فَبِئْسَ الْقَرَارُ ( 60 )
[ به رؤساى خود ] مىگويند : « بلكه بر خود شما خوش مباد ! اين [ عذاب ] را شما خود براي ما از پيش فرآهم آورديد ، وچه بد قرارگاهى است . » ( 60 )
قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هَذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ ( 61 )
مىگويند : « پروردگارا ، هر كس اين [ عذاب ] را از پيش براي ما فرآهم آورده ، عذاب أو را در آتش دو چندان كن . » ( 61 )