القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٥٥

سورة ص

اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 17 )

بر آنچه مىگويند صبر كن ، وداوود ، بندهء ما را كه داراى امكانات [ متعدّد ] بود به ياد آور آرى ، أو بسيار بازگشتكننده [ به سوى خدا ] بود . ( 17 )

إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ ( 18 )

ما كوه‌ها را با أو مسخّر ساختيم [ كه ] شامگاهان وبامدادان خداوند را نيايش مىكردند . ( 18 )

وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ ( 19 )

وپرندگان را از هر سو [ بر أو ] گرد [ آورديم ] همگى [ به نواى دلنوازش ] به سوى أو بازگشتكننده [ وخدا را ستايشگر ] بودند . ( 19 )

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآَتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ ( 20 )

وپادشاهيش را استوار كرديم وأو را حكمت وكلامِ فيصله‌دهنده عطا كرديم . ( 20 )

وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ ( 21 )

وآيا خَبرِ دادخواهان - چون از نمازخانهء [ أو ] بالا رفتند - به تو رسيد ؟ ( 21 )

إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاءِ الصِّرَاطِ ( 22 )

وقتي [ به طور ناگهانى ] بر داوود درآمدند ، وأو از آنان به هراس افتاد ، گفتند : « مترس ، [ ما ] دو مدّعى [ هستيم ] كه يكى از ما بر ديگرى تجاوز كرده ، پس ميان ما به حقّ داورى كن ، واز حق دور مشو ، وما را به راه راست راهبر باش . » ( 22 )

إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ ( 23 )

« اين [ شخص ] برادر من است . أو را نود ونه ميش ، ومرا يك ميش است ، ومىگويد : آن را به من بسپار ، ودر سخنورى بر من غالب آمده است . » ( 23 )

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آَمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ ( 24 )

[ داوود ] گفت : « قطعاً أو در مطالبهء ميش تو [ اضافه ] بر ميشهاى خودش ، بر تو ستم كرده ، ودر حقيقت بسيارى از شريكان به همديگر ستم روا مىدارند ، به استثناى كساني كه ايمان آورده وكارهاى شايسته كرده‌اند ، واينها بس اندكند ، وداوود دانست كه ما أو را آزمايش كرده‌ايم . پس ، از پروردگارش آمرزش خواست وبه رو درافتاد وتوبه كرد . ( 24 )

فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآَبٍ ( 25 )

وبر أو اين [ ماجرا ] را بخشوديم ودر حقيقت براي أو پيش ما تقرّب وفرجامى خوش خواهد بود . ( 25 )

يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ ( 26 )

اى داوود ، ما تو را در زمين خليفه [ وجانشين ] گردانيديم پس ميان مردم به حقّ داورى كن ، وزنهار از هوس پيروى مكن كه تو را از راه خدا به دركند . در حقيقت كساني كه از راه خدا به در مىروند ، به [ سزاى ] آنكه روز حساب را فراموش كرده‌اند عذابي سخت خواهند داشت . ( 26 )