القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٥٠

سورة الصافات

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ ( 77 )

و [ تنها ] نسل أو را باقي گذاشتيم . ( 77 )

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآَخِرِينَ ( 78 )

ودر ميان آيندگان [ آوازهء نيك ] أو را بر جاى گذاشتيم . ( 78 )

سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ ( 79 )

درود بر نوح در ميان جهانيان . ( 79 )

إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 80 )

ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مىدهيم . ( 80 )

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ( 81 )

به راستى أو از بندگان مؤمن ما بود . ( 81 )

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآَخَرِينَ ( 82 )

سپس ديگران را غرق كرديم . ( 82 )

وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ ( 83 )

وبىگمان ، إبراهيم از پيروان اوست . ( 83 )

إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ( 84 )

آن گاه كه با دلى پاك به [ پيشگاه ] پروردگارش آمد . ( 84 )

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ( 85 )

چون به پدر [ خوانده ] وقوم خود گفت : « چه مىپرستيد ؟ ( 85 )

أَئِفْكًا آَلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ( 86 )

آيا غير از خدا ، به دروغ ، خدايانى [ ديگر ] مىخواهيد ؟ ! ( 86 )

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ( 87 )

پس گمانتان به پروردگار جهانيان چيست ؟ » ( 87 )

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ( 88 )

پس نظري به ستارگان افكند ، ( 88 )

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ( 89 )

وگفت : « من كسالت دارم . » ( 89 )

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ ( 90 )

پس پشتكنان از أو روى برتافتند . ( 90 )

فَرَاغَ إِلَى آَلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ( 91 )

تا نهاني به سوى خدايانشان رفت و [ به ريشخند ] گفت : « آيا غذا نمىخوريد ؟ ( 91 )

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ ( 92 )

شما را چه شده كه سخن نمىگوييد ؟ ! » ( 92 )

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ ( 93 )

پس با دست راست ، بر سر آنها زدن گرفت . ( 93 )

فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ( 94 )

تا دوان دوان سوى أو روىآور شدند . ( 94 )

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ( 95 )

[ إبراهيم ] گفت : « آيا آنچه را مىتراشيد ، مىپرستيد ؟ ( 95 )

وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ( 96 )

با اينكه خدا شما وآنچه را كه برمىسازيد آفريده است . » ( 96 )

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ ( 97 )

گفتند : « برايش [ كوره ] خانه‌اى بسازيد ودر آتشش بيندازيد . » ( 97 )

فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ ( 98 )

پس خواستند به از نيرنگى زنند و [ لي ] ما آنان را پَست گردانيديم . ( 98 )

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيَهْدِينِ ( 99 )

و [ إبراهيم ] گفت : « من به سوى پروردگارم رهسپارم ، زودا كه مرا راه نمايد . » ( 99 )

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ ( 100 )

« اى پروردگار من ! مرا [ فرزندى ] از شايستگان بخش . » ( 100 )

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ ( 101 )

پس أو را به پسرى بردبار مژده داديم . ( 101 )

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ( 102 )

ووقتي با أو به جايگاه « سَعْى » رسيد ، گفت : « اى پسرك من ! من در خواب [ چنين ] مىبينم كه تو را سر مىبُرَم ، پس ببين چه به نظرت مىآيد ؟ » گفت : « اى پدر من ! آنچه را مأمورى بكن . ان شاء اللَّه مرا از شكيبايان خواهى يافت . » ( 102 )