القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٤٧

سورة الصافات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ( 1 )

به نام خداوند رحمتگر مهربان ، سوگند به صفبستگان - كه صفى [ با شكوه ] بسته‌اند - ( 1 )

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ( 2 )

وبه زجركنندگان - كه به سختى زجر مىكنند - ( 2 )

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا ( 3 )

وبه تلاوتكنندگان [ آيات الهى ] ، ( 3 )

إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ ( 4 )

كه قطعاً معبود شما يگانه است . ( 4 )

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ( 5 )

پروردگار آسمانها وزمين وآنچه ميان آن دو است ، وپروردگار خاورها . ( 5 )

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ( 6 )

ما آسمان اين دنيا را به زيور اختران آراستيم . ( 6 )

وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ ( 7 )

و [ آن را ] از هر شيطان سركشى نگاه داشتيم . ( 7 )

لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ( 8 )

[ به طورى كه ] نمىتوانند به انبوه [ فرشتگانِ ] عالَم بالا گوش فرادهند ، واز هر سوى پرتاب مىشوند . ( 8 )

دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ( 9 )

با شدّت به دور رانده مىشوند ، وبرايشان عذابي دايم است . ( 9 )

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ( 10 )

مگر كسى كه [ از سخن بالاييان ] يكباره استراق سمع كند ، كه شهابى شكافنده از پى أو مىتازد . ( 10 )

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ ( 11 )

پس ، [ از كافران ] بپرس : آيا ايشان از نظر آفرينش سختترند يا كساني كه [ در آسمانها ] خلق كرديم ؟ ما آنان را از گِلى چسبنده پديد آورديم . ( 11 )

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ( 12 )

بلكه عجب مىدارى و [ آنها ] ريشخند مىكنند . ( 12 )

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ( 13 )

وچون پند داده شوند عبرت نمىگيرند . ( 13 )

وَإِذَا رَأَوْا آَيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ( 14 )

وچون آيتي ببينند به ريشخند مىپردازند . ( 14 )

وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 15 )

ومىگويند : « اين جز سحرى آشكار نيست . » ( 15 )

أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ( 16 )

« آيا چون مُرديم وخاك واستخوانهاى [ خُرد ] گرديديم ، آيا راستى برانگيخته مىشويم ؟ ( 16 )

أَوَآَبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ( 17 )

وهمين طور پدران اوّليهء ما ؟ ! » ( 17 )

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ( 18 )

بگو : « آرى ! در حالي كه شما خواريد . » ( 18 )

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ( 19 )

وآن تنها يك فرياد است وبس ! وبناگاه آنان به تماشا خيزند . ( 19 )

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَذَا يَوْمُ الدِّينِ ( 20 )

ومىگويند : « اى واي بر ما ! اين است روز جزا . » ( 20 )

هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ( 21 )

اين است همان روز داورى كه آن را تكذيب مىكرديد . ( 21 )

احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ( 22 )

كساني را كه ستم كرده‌اند ، با همرديفانشان وآنچه غير از خدا مىپرستيده‌اند ، ( 22 )

مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ ( 23 )

گرد آوريد وبه سوى راه جهنّم رهبرىشان كنيد . ( 23 )

وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ ( 24 )

وبازداشتشان نماييد كه آنها مسئولند . ( 24 )