القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٤٥

سورة يس

إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ ( 55 )

در اين روز ، أهل بهشت كار وبارى خوش در پيش دارند . ( 55 )

هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ ( 56 )

آنها با همسرانشان در زير سايه‌ها بر تختها تكيه مىزنند . ( 56 )

لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُمْ مَا يَدَّعُونَ ( 57 )

در آنجا براي آنها [ هر گونه ] ميوه است وهر چه دلشان بخواهد . ( 57 )

سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ( 58 )

از جانب پروردگار [ ى ] مهربان [ به آنان ] سلام گفته مىشود . ( 58 )

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ( 59 )

واى گناهكاران ، امروز [ از بىگناهان ] جدا شويد . ( 59 )

أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آَدَمَ أَنْ لَا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 60 )

اى فرزندان آدم ، مگر با شما عهد نكرده بودم كه شيطان را مپرستيد ، زيرا وى دشمن آشكار شماست ؟ ( 60 )

وَأَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ ( 61 )

واينكه مرا بپرستيد اين است راه راست ! ( 61 )

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ( 62 )

و [ أو ] گروهى انبوه از ميان شما را سخت گمراه كرد آيا تعقّل نمىكرديد ؟ ( 62 )

هَذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ ( 63 )

اين است جهنّمى كه به شما وعده داده مىشد ! ( 63 )

اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 64 )

به [ جُرم ] آنكه كفر مىورزيديد ، اكنون در آن درآييد . ( 64 )

الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( 65 )

امروز بر دهانهاى آنان مُهر مىنهيم ، ودستهايشان با ما سخن مىگويند ، وپاهايشان بدانچه فرآهم مىساختند گواهى مىدهند . ( 65 )

وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ ( 66 )

واگر بخواهيم ، هرآينه فروغ از ديدگانشان مىگيريم تا در راه [ كج ] بر هم پيشى جويند ولى [ راه راست را ] از كجا مىتوانند ببينند ؟ ( 66 )

وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ ( 67 )

واگر بخواهيم ، هرآينه ايشان را در جاى خود مسخ مىكنيم [ به گونه‌اى ] كه نه بتوانند بروند ونه برگردند . ( 67 )

وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ( 68 )

وهر كه را عمر دراز دهيم ، أو را در خلقت دچار افْت مىكنيم آيا نمىانديشند ؟ ( 68 )

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنْبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآَنٌ مُبِينٌ ( 69 )

و [ ما ] به أو شعر نياموختيم ودر خور وى نيست اين [ سخن ] جز اندرز وقرآني روشن نيست . ( 69 )

لِيُنْذِرَ مَنْ كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ ( 70 )

تا هر كه را [ دلى ] زنده است بيم دهد ، وگفتار [ خدا ] در بارهء كافران محقّق گردد . ( 70 )