القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٤٣

سورة يس

وَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنْزِلِينَ ( 28 )

پس از [ شهادت ] وى هيچ سپاهى از آسمان بر قومش فرود نياورديم و [ پيش از اين هم ] فروفرستنده نبوديم . ( 28 )

إِنْ كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ( 29 )

تنها يك فرياد بود وبس . وبناگاه [ همهء ] آنها سرد بر جاى فسردند . ( 29 )

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ مَا يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ( 30 )

دريغا بر اين بندگان ! هيچ فرستاده‌اى بر آنان نيامد مگر آنكه أو را ريشخند مىكردند . ( 30 )

أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ( 31 )

مگر نديده‌اند كه چه بسيار نسلها را پيش از آنان هلاك گردانيديم كه ديگر آنها به سويشان بازنمىگردند ؟ ( 31 )

وَإِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنَا مُحْضَرُونَ ( 32 )

وقطعاً همهء آنان در پيشگاه ما احضار خواهند شد . ( 32 )

وَآَيَةٌ لَهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ( 33 )

وزمين مرده ، برهاني است براي ايشان ، كه آن را زنده گردانيديم ودانه از آن برآورديم كه از آن مىخورند . ( 33 )

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ( 34 )

ودر آن [ زمين ] باغهايى از درختان خرما وتاك قرار داديم وچشمه‌ها در آن روان كرديم . ( 34 )

لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ( 35 )

تا از ميوهء آن و [ از ] كاركردِ دستهاىِ خودشان بخورند ، آيا باز [ هم ] سپاس نمىگزارند ؟ ( 35 )

سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ( 36 )

پاك [ خدايى ] كه از آنچه زمين مىروياند و [ نيز ] از خودشان واز آنچه نمىدانند ، همه را نر ومادة گردانيده است . ( 36 )

وَآَيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُمْ مُظْلِمُونَ ( 37 )

ونشانه‌اى [ ديگر ] براي آنها شب است كه روز را [ مانند پوست ] از آن برمىكنيم وبناگاه آنان در تاريكى فرو مىروند . ( 37 )

وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَهَا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 38 )

وخورشيد به [ سوى ] قرارگاه ويژهء خود روان است . تقديرِ آن عزيز دانا اين است . ( 38 )

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ( 39 )

وبراي ماه منزلهايى معين كرده‌ايم ، تا چون شاخكِ خشكِ خوشهء خرما برگردد . ( 39 )

لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَهَا أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ( 40 )

نه خورشيد را سِزَد كه به ماه رسد ، ونه شب بر روز پيشى جويد ، وهر كدام در سپهرى شناورند . ( 40 )