القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٤٢

سورة يس

وَاضْرِبْ لَهُمْ مَثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ ( 13 )

[ داستان ] مردم آن شهري را كه رسولان بدانجا آمدند براي آنان مَثَل زن : ( 13 )

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُمْ مُرْسَلُونَ ( 14 )

آن گاه كه دو تن سوى آنان فرستاديم ، و [ لي ] آن دو را دروغزن پنداشتند ، تا با [ فرستادهء ] سوّمين [ آنان را ] تأييد كرديم ، پس [ رسولان ] گفتند : « ما به سوى شما به پيامبرى فرستاده شده‌ايم . » ( 14 )

قَالُوا مَا أَنْتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَمَا أَنْزَلَ الرَّحْمَنُ مِنْ شَيْءٍ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ( 15 )

[ ناباوران آن ديار ] گفتند : « شما جز بشرى مانند ما نيستيد ، و [ خداى ] رحمان چيزى نفرستاده ، وشما جز دروغ نمىپردازيد . » ( 15 )

قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ( 16 )

گفتند : « پروردگار ما مىداند كه ما واقعاً به سوى شما به پيامبرى فرستاده شده‌ايم . » ( 16 )

وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ( 17 )

وبر ما [ وظيفه‌اى ] جز رسانيدن آشكار [ پيام ] نيست . ( 17 )

قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُمْ مِنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ( 18 )

پاسخ دادند : « ما [ حضور ] شما را به شگون بد گرفته‌ايم . اگر دست برنداريد ، سنگسارتان مىكنيم وقطعاً عذاب دردناكى از ما به شما خواهد رسيد . » ( 18 )

قَالُوا طَائِرُكُمْ مَعَكُمْ أَئِنْ ذُكِّرْتُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ( 19 )

[ رسولان ] گفتند : « شومىِ شما با خود شماست . آيا اگر شما را پند دهند [ باز كفر مىورزيد ؟ نه ! ] بلكه شما قومي اسرافكاريد . » ( 19 )

وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَى قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ( 20 )

و [ در اين ميان ] مردى از دورترين جاىِ شهر دوان دوان آمد ، [ و ] گفت : « اى مردم ، از اين فرستادگان پيروى كنيد . ( 20 )

اتَّبِعُوا مَنْ لَا يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُمْ مُهْتَدُونَ ( 21 )

از كساني كه پاداشى از شما نمىخواهند وخود [ نيز ] بر راه راست قرار دارند ، پيروى كنيد . ( 21 )

وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 22 )

آخر چرا كسى را نپرستم كه مرا آفريده است و [ همهء ] شما به سوى أو بازگشت مىيابيد ؟ ( 22 )

أَأَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آَلِهَةً إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمَنُ بِضُرٍّ لَا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنْقِذُونِ ( 23 )

آيا به جاى أو خدايانى را بپرستم كه اگر [ خداى ] رحمان بخواهد به من گزندى برساند ، نه شفاعتشان به حالم سود مىدهد ونه مىتوانند مرا برهانند ؟ ( 23 )

إِنِّي إِذًا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ( 24 )

در آن صورت ، من قطعاً در گمراهى آشكارى خواهم بود . ( 24 )

إِنِّي آَمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ( 25 )

من به پروردگارتان ايمان آوردم . [ اقرار ] مرا بشنويد . » ( 25 )

قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ( 26 )

[ سرانجام به جرم ايمان كشته شد ، وبدو ] گفته شد : « به بهشت درآى . » گفت : « اى كاش ، قوم من مىدانستند ، ( 26 )

بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ ( 27 )

كه پروردگارم چگونه مرا آمرزيد ودر زمرهء عزيزانم قرار داد . » ( 27 )