القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٣٤

سورة سبأ

وَيَوْمَ يَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ يَقُولُ لِلْمَلَائِكَةِ أَهَؤُلَاءِ إِيَّاكُمْ كَانُوا يَعْبُدُونَ ( 40 )

و [ ياد كن ] روزى را كه همهء آنان را محشور مىكند ، آن گاه به فرشتگان مىفرمايد : « آيا اينها بودند كه شما را مىپرستيدند ؟ » ( 40 )

قَالُوا سُبْحَانَكَ أَنْتَ وَلِيُّنَا مِنْ دُونِهِمْ بَلْ كَانُوا يَعْبُدُونَ الْجِنَّ أَكْثَرُهُمْ بِهِمْ مُؤْمِنُونَ ( 41 )

مىگويند : « منزّهى تو ، سرپرست ما تويى نه آنها ! بلكه جنّيان را مىپرستيدند بيشترشان به آنها اعتقاد داشتند . » ( 41 )

فَالْيَوْمَ لَا يَمْلِكُ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا وَنَقُولُ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذُوقُوا عَذَابَ النَّارِ الَّتِي كُنْتُمْ بِهَا تُكَذِّبُونَ ( 42 )

اكنون براي يكديگر سود وزيانى نداريد ، وبه كساني كه ستم كرده‌اند مىگوييم : « بچشيد عذاب آتشى را كه آن را دروغ مىشمرديد . » ( 42 )

وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آَيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا رَجُلٌ يُرِيدُ أَنْ يَصُدَّكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آَبَاؤُكُمْ وَقَالُوا مَا هَذَا إِلَّا إِفْكٌ مُفْتَرًى وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 43 )

وچون آيات تابناك ما بر آنان خوانده مىشود مىگويند : « اين جز مردى نيست كه مىخواهد شما را از آنچه پدرانتان مىپرستيدند باز دارد . » و [ نيز ] مىگويند : « اين جز دروغى بربافته نيست . » وكساني كه به حقّ - چون به سويشان آمد - كافر شدند مىگويند : « اين جز افسونى آشكار نيست . » ( 43 )

وَمَا آَتَيْنَاهُمْ مِنْ كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِنْ نَذِيرٍ ( 44 )

وما كتابهايى به آنان نداده بوديم كه آن را بخوانند ، وپيش از تو هشداردهنده‌اى به سويشان نفرستاده بوديم . ( 44 )

وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آَتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ( 45 )

وكساني كه پيش از اينان بودند ، [ نيز ] تكذيب كردند ، در حالي كه اينان به ده‌يك آنچه بديشان داده بوديم نرسيده‌اند . [ آرى ، ] فرستادگانِ مرا دروغ شمردند پس چگونه بود كيفر من ؟ ( 45 )

قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ( 46 )

بگو : « من فقط به شما يك اندرز مىدهم كه : دو دو وبه تنهايى براي خدا به پا خيزيد ، سپس بينديشيد كه رفيق شما هيچ گونه ديوانگى ندارد . أو شما را از عذاب سختى كه در پيش است جز هشداردهنده‌اى [ بيش ] نيست . ( 46 )

قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 47 )

بگو : « هر مزدى كه از شما خواستم آن از خودتان ! مزد من جز بر خدا نيست ، وأو بر هر چيزى گواه است . » ( 47 )

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُيُوبِ ( 48 )

بگو : « بىگمان ، پروردگارم حقيقت را القا مىكند [ اوست ] داناى نهانها . » ( 48 )