القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٣٣

سورة سبأ

قَالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا لِلَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا أَنَحْنُ صَدَدْنَاكُمْ عَنِ الْهُدَى بَعْدَ إِذْ جَاءَكُمْ بَلْ كُنْتُمْ مُجْرِمِينَ ( 32 )

كساني كه [ رياست و ] برترى داشتند ، به كساني كه زيردست بودند ، مىگويند : « مگر ما بوديم كه شما را از هدايت - پس از آنكه به سوى شما آمد - بازداشتيم ؟ [ نه ، ] بلكه خودتان گناهكار بوديد . » ( 32 )

وَقَالَ الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا بَلْ مَكْرُ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَا أَنْ نَكْفُرَ بِاللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُ أَنْدَادًا وَأَسَرُّوا النَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ وَجَعَلْنَا الْأَغْلَالَ فِي أَعْنَاقِ الَّذِينَ كَفَرُوا هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ( 33 )

وكساني كه زيردست بودند به كساني كه [ رياست و ] برترى داشتند ، مىگويند : « [ نه ، ] بلكه نيرنگ شب وروز [ شما بود ] آن گاه كه ما را وأدار مىكرديد كه به خدا كافر شويم وبراي أو همتايانى قرار دهيم . » وهنگامى كه عذاب را ببينند پشيمانى خود را آشكار كنند . ودر گردنهاى كساني كه كافر شده‌اند غُلها مىنهيم آيا جز به سزاى آنچه انجام مىدادند مىرسند ؟ ( 33 )

وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُمْ بِهِ كَافِرُونَ ( 34 )

و [ ما ] در هيچ شهري هشداردهنده‌اى نفرستاديم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند : « ما به آنچه شما بدان فرستاده شده‌ايد كافريم . » ( 34 )

وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 35 )

وگفتند : « ما دارايى وفرزندانمان از همه بيشتر است وما عذاب نخواهيم شد . » ( 35 )

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ( 36 )

بگو : « پروردگار من است كه روزى را براي هر كس كه بخواهد گشاده يا تنگ مى گرداند ليكن بيشتر مردم نمىدانند . » ( 36 )

وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِنْدَنَا زُلْفَى إِلَّا مَنْ آَمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُولَئِكَ لَهُمْ جَزَاءُ الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آَمِنُونَ ( 37 )

وأموال وفرزندانتان چيزى نيست كه شما را به پيشگاه ما نزديك گرداند ، مگر كساني كه ايمان آورده وكار شايسته كرده باشند . پس براي آنان دو برابر آنچه انجام داده‌اند پاداش است وآنها در غرفه‌ها [ ى بهشتى ] آسوده خاطر خواهند بود . ( 37 )

وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آَيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُولَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ ( 38 )

وكساني كه در [ ابطال ] آيات ما مىكوشند كه [ ما را به خيال خود ] درمانده كنند آنانند كه در عذاب احضار مىشوند . ( 38 )

قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ وَمَا أَنْفَقْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ( 39 )

بگو : « در حقيقت ، پروردگار من است كه روزى را براي هر كس از بندگانش كه بخواهد گشاده يا براي أو تنگ مىگرداند . وهر چه را انفاق كرديد عوضش را أو مىدهد . وأو بهترين روزى دهندگان است . » ( 39 )