القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٢٨

سورة الأحزاب

يَسْأَلُكَ النَّاسُ عَنِ السَّاعَةِ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ اللَّهِ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا ( 63 )

مردم از تو در بارهء رستاخيز مىپرسند بگو : « علم آن فقط نزد خداست . » وچه مى دانى ؟ شايد رستاخيز نزديك باشد . ( 63 )

إِنَّ اللَّهَ لَعَنَ الْكَافِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمْ سَعِيرًا ( 64 )

خدا كافران را لعنت كرده وبراي آنها آتش فروزانى آماده كرده است . ( 64 )

خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا لَا يَجِدُونَ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ( 65 )

جاودانه در آن مىمانند ، نه يارى مىيابند ونه ياورى . ( 65 )

يَوْمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ يَقُولُونَ يَا لَيْتَنَا أَطَعْنَا اللَّهَ وَأَطَعْنَا الرَّسُولَا ( 66 )

روزى كه چهره‌هايشان را در آتش زير ورو مىكنند ، مىگويند : « اى كاش ما خدا را فرمان مىبرديم وپيامبر را أطاعت مىكرديم . » ( 66 )

وَقَالُوا رَبَّنَا إِنَّا أَطَعْنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَاءَنَا فَأَضَلُّونَا السَّبِيلَا ( 67 )

ومىگويند : « پروردگارا ، ما رؤسا وبزرگتران خويش را أطاعت كرديم وما را از راه به در كردند . » ( 67 )

رَبَّنَا آَتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذَابِ وَالْعَنْهُمْ لَعْنًا كَبِيرًا ( 68 )

« پروردگارا ، آنان را دو چندان عذاب ده ولعنتشان كن لعنتى بزرگ . » ( 68 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آَذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهًا ( 69 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، مانند كساني مباشيد كه موسى را [ با اتهام خود ] آزار دادند ، وخدا أو را از آنچه گفتند مبرّا ساخت ونزد خدا آبرومند بود . ( 69 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا ( 70 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، از خدا پروا داريد وسخنى استوار گوييد . ( 70 )

يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا ( 71 )

تا اعمال شما را به صلاح آورد وگناهانتان را بر شما ببخشايد ، وهر كس خدا وپيامبرش را فرمان بَرَد قطعاً به رستگارى بزرگى نايل آمده است . ( 71 )

إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولًا ( 72 )

ما امانت [ الهى وبار تكليف ] را بر آسمانها وزمين وكوه‌ها عرضه كرديم ، پس ، از برداشتن آن سر باز زدند واز آن هراسناك شدند ، و [ لي ] انسان آن را برداشت راستى أو ستمگرى نادان بود . ( 72 )

لِيُعَذِّبَ اللَّهُ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ وَيَتُوبَ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا ( 73 )

[ آرى ، چنين است ] تا خدا مردان وزنان منافق ، ومردان وزنان مشرك را عذاب كند وتوبهء مردان وزنان با ايمان را بپذيرد ، وخدا همواره آمرزندهء مهربان است . ( 73 )