القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٢١

سورة الأحزاب

قُلْ لَنْ يَنْفَعَكُمُ الْفِرَارُ إِنْ فَرَرْتُمْ مِنَ الْمَوْتِ أَوِ الْقَتْلِ وَإِذًا لَا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلًا ( 16 )

بگو : « اگر از مرگ يا كشته شدن بگريزيد ، هرگز اين گريز براي شما سود نمىبخشد ، ودر آن صورت جز اندكى برخوردار نخواهيد شد . » ( 16 )

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرَادَ بِكُمْ سُوءًا أَوْ أَرَادَ بِكُمْ رَحْمَةً وَلَا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا ( 17 )

بگو : « چه كسى مىتواند در برابر خدا از شما حمايت كند اگر أو بخواهد براي شما بد بياورد يا بخواهد شما را رحمت كند ؟ وغير از خدا براي خود يار وياورى نخواهند يافت . » ( 17 )

قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنْكُمْ وَالْقَائِلِينَ لِإِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا ( 18 )

خداوند كارشكنان [ ومانع شوندگان ] شما وآن كساني را كه به برادرانشان مى گفتند : « نزد ما بياييد » وجز اندكى روى به جنگ نمىآورند [ خوب ] مىشناسد . ( 18 )

أَشِحَّةً عَلَيْكُمْ فَإِذَا جَاءَ الْخَوْفُ رَأَيْتَهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ تَدُورُ أَعْيُنُهُمْ كَالَّذِي يُغْشَى عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَإِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُمْ بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ أُولَئِكَ لَمْ يُؤْمِنُوا فَأَحْبَطَ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ وَكَانَ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا ( 19 )

بر شما بخيلانند ، وچون خطر فرا رسد آنان را مىبينى كه مانند كسى كه مرگ أو را فرو گرفته ، چشمانشان در حدقه مىچرخد [ و ] به سوى تو مىنگرند وچون ترس برطرف شود شما را با زبانهايى تند نيش مىزنند بر مال حريصند . آنان ايمان نياورده‌اند وخدا اعمالشان را تباه گردانيده ، واين [ كار ] همواره بر خدا آسان است . ( 19 )

يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَإِنْ يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنْبَائِكُمْ وَلَوْ كَانُوا فِيكُمْ مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا ( 20 )

اينان [ چنين ] مىپندارند كه دسته‌هاى دشمن نرفته‌اند ، واگر دسته‌هاى دشمن بازآيند آرزو مىكنند : كاش ميان اعراب باديه‌نشين بودند واز اخبار [ مربوط به ] شما جويا مىشدند ، واگر در ميان شما بودند ، جز اندكى جنگ نمىكردند . ( 20 )

لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كَانَ يَرْجُو اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْآَخِرَ وَذَكَرَ اللَّهَ كَثِيرًا ( 21 )

قطعاً براي شما در [ اقتدا به ] رسول خدا سرمشقى نيكوست : براي آن كس كه به خدا وروز بازپسين اميد دارد وخدا را فراوان ياد مىكند . ( 21 )

وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا ( 22 )

وچون مؤمنان دسته‌هاى دشمن را ديدند ، گفتند : « اين همان است كه خدا وفرستاده‌اش به ما وعده دادند وخدا وفرستاده‌اش راست گفتند » ، وجز بر ايمان وفرمانبردارى آنان نيفزود . ( 22 )