القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٢٠

سورة الأحزاب

وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَأَخَذْنَا مِنْهُمْ مِيثَاقًا غَلِيظًا ( 7 )

و [ ياد كن ] هنگامى را كه از پيامبران پيمان گرفتيم ، واز تو واز نوح وإبراهيم وموسى وعيسى پسر مريم ، واز [ همهء ] آنان پيمانى استوار گرفتيم . ( 7 )

لِيَسْأَلَ الصَّادِقِينَ عَنْ صِدْقِهِمْ وَأَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا أَلِيمًا ( 8 )

تا راستان را از صدقشان باز پرسد ، وبراي كافران عذابي دردناك آماده كرده است . ( 8 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَاءَتْكُمْ جُنُودٌ فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًا وَجُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا ( 9 )

اى كساني كه ايمان آورده‌ايد ، نعمت خدا را بر خود به ياد آريد ، آن گاه كه لشكرهايى به سوى شما [ در ] آمدند ، پس بر سر آنان تندبادى ولشكرهايى كه آنها را نمىديديد فرستاديم ، وخدا به آنچه مىكنيد همواره بيناست . ( 9 )

إِذْ جَاءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا ( 10 )

هنگامى كه از بالاى [ سر ] شما واز زير [ پاى ] شما آمدند ، وآن گاه كه چشمها خيره شد وجانها به گلوگاهها رسيد وبه خدا گمانهايى [ نابجا ] مىبرديد . ( 10 )

هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالًا شَدِيدًا ( 11 )

آنجا [ بود كه ] مؤمنان در آزمايش قرار گرفتند وسخت تكان خوردند . ( 11 )

وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا ( 12 )

وهنگامى كه منافقان وكساني كه در دلهايشان بيمارى است مىگفتند : « خدا وفرستاده‌اش جز فريب به ما وعده‌اى ندادند . » ( 12 )

وَإِذْ قَالَتْ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ يَا أَهْلَ يَثْرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمْ فَارْجِعُوا وَيَسْتَأْذِنُ فَرِيقٌ مِنْهُمُ النَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ وَمَا هِيَ بِعَوْرَةٍ إِنْ يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارًا ( 13 )

وچون گروهى از آنان گفتند : « اى مردم مدينه ، ديگر شما را جاى درنگ نيست ، برگرديد . » وگروهى از آنان از پيامبر اجازه مىخواستند ومىگفتند : « خانه‌هاى ما بىحفاظ است » و [ لي خانه‌هايشان ] بىحفاظ نبود ، [ آنان ] جز گريز [ از جهاد ] چيزى نمىخواستند . ( 13 )

وَلَوْ دُخِلَتْ عَلَيْهِمْ مِنْ أَقْطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُوا الْفِتْنَةَ لَآَتَوْهَا وَمَا تَلَبَّثُوا بِهَا إِلَّا يَسِيرًا ( 14 )

واگر از اطرافِ [ مدينه ] مورد هجوم واقع مىشدند وآن گاه آنان را به ارتداد مىخواندند ، قطعاً آن را مىپذيرفتند وجز اندكى در اين [ كار ] درنگ نمىكردند ( 14 )

وَلَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِنْ قَبْلُ لَا يُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ وَكَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْئُولًا ( 15 )

با آنكه قبلًا با خدا سخت پيمان بسته بودند كه پشت [ به دشمن ] نكنند ، وپيمان خدا همواره بازخواست دارد . ( 15 )