القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — الصفحة ٠.٤٢

سورة البقرة

فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آَمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلَاقُو اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 249 )

وچون طالوت با لشكريان [ خود ] بيرون شد ، گفت : « خداوند شما را به وسيلهء رودخانه‌اى خواهد آزمود . پس هر كس از آن بنوشد از [ پيروان ] من نيست ، وهر كس از آن نخورد ، قطعاً أو از [ پيروان ] من است ، مگر كسى كه با دستش كفى برگيرد . پس [ همگى ] جز اندكى از آنها ، از آن نوشيدند . وهنگامى كه [ طالوت ] با كساني كه همراه وى ايمان آورده بودند ، از آن [ نهر ] گذشتند ، گفتند : « امروز ما را ياراى [ مقابله با ] جالوت وسپاهيانش نيست . » كساني كه به ديدار خداوند يقين داشتند ، گفتند : « بسا گروهى اندك كه بر گروهى بسيار ، به اذن خدا پيروز شدند ، وخداوند با شكيبايان است . » ( 249 )

وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ( 250 )

وهنگامى كه با جالوت وسپاهيانش روبرو شدند ، گفتند : « پروردگارا ، بر [ دلهاى ] ما شكيبايى فرو ريز ، وگامهاى ما را استوار دار ، وما را بر گروه كافران پيروز فرماى . » ( 250 )

فَهَزَمُوهُمْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآَتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ( 251 )

پس آنان را به اذن خدا شكست دادند ، وداوود ، جالوت را كشت ، وخداوند به أو پادشاهى وحكمت ارزانى داشت ، واز آنچه مىخواست به أو آموخت . واگر خداوند برخى از مردم را به وسيلهء برخى ديگر دفع نمىكرد ، قطعاً زمين تباه مىگرديد . ولى خداوند نسبت به جهانيان تفضّل دارد . ( 251 )

تِلْكَ آَيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 252 )

اين [ ها ] آيات خداست كه ما آن را بحق بر تو مىخوانيم ، وبه راستى تو از جملهء پيامبرانى . ( 252 )